Hindeloopen, meer dan alleen klederdracht

Hindeloopen, schaatsstad en klederdracht

Hindeloopen

Hindeloopen is vooral bekend als één van de elf steden tijdens de elfstedentocht en de bijzonder klederdracht. De opdracht van mijn moeder was dan ook op zoek naar echte Hinderlooper stoffen om te quilten. Quilten is een handwerktechniek waarbij lagen textiel met een doorstiksteek op elkaar genaaid worden, tot het een deken of lap wordt.

Tijdens onze vakantie in eigenland in juni van dit jaar verkenden we Noord Holland en Friesland. Een plan maken we nooit, dus ook deze keer kwamen we bij toevel in Hindeloopen. Op zoek naar mooie en originele stoffen voor mijn moeder. Maar dat viel helaas tegen. Vanwege corona was de enige en originele stoffenwinkel van W. Glashouwer gesloten. Geen stoffen dus. Maar wat dan wel?

Hindeloopen stoffen

Hindeloopen in coronatijd

Wij treffen Hindeloopen op een rustige dag in juni tijdens corona. Geen hordes Aziatische toeristen dus en eigenlijk helemaal geen toeristen. Een enkele wandelaar en wat lokale bewoners en dat was het. Om eerlijk te zijn vinden wij dat wel zo prettig. In alle rust een stadje verkennen zonder te struikelen over de toeristen.

Hindeloopen. Gemoedelijk, schilderachtig en vriendelijk. Niets is nog te merken van de eeuwenoude geschiedenis van deze stad, toen het een belangrijke stad aan de Zuiderzee was met grote vloot van ruim 80 schepen. Het zal hier vast een drukte van belang zijn geweest aan de kade.

Hindeloopen haven

Nu liggen er plezierjachten en een enkele vissersboot. Op de kade staan een aantal mannen met elkaar te praten. Het ziet er gemoedelijk uit. Vriendelijk wordt er geknikt.

De scheve toren van Hindeloopen

We wandelen een rondje door het dorp zonder echt een doel te hebben. En dat is wel zo leuk. Wat meteen opvalt is de scheve kerktoren. Je hoeft helemaal niet naar Pisa. Hier in Hindloopen kun je een prachtige scheve toren bewonderen.

Hindeloopen scheve kerktoren

Hindeloopen scheve kerktoren

Kunstwerk van een Chinese kunstenaar

Midden in het dorp staan schattige oude huisjes. Achter de kerk vind je aan de Nieuweweg het kunstwerk “Levensboom” van de Chinese kunstenaar Shen Yuan. Het kunstwerk is onderdeel van “11Fountains”, een project waarbij in alle Friese Elf steden een fontein is gemaakt.

Hindeloopen kunstwerk

Hindeloopen oude huisjes

Grachten en watertjes in Hindeloopen

Het kunstwerk bestaat uit omgevallen bomen, waar je zelf op mag zitten. Direct achter het parkje waar het kunstwerk staat loopt een oude gracht. Je waant je bijna in Giethoorn. Hindeloopen bestaat voor een aanzienlijk deel uit water, waardoor er vele mooie doorkijkjes, bruggen en oude pakhuizen te bewonderen zijn.

Hindeloopen grachten

Hindeloopen grachten

Hindeloopen grachten

Hindeloopen bruggen

Hindeloopen bruggen

Galeries en kunst

Er zijn verschillende galeries in Hindeloopen. Die van kunstenaar Theo Schouten valt me meteen op. Wat een bijzondere kunst maakt deze man. Overigens is dit niet gesponsord. Het interesseert me echt en dat deel ik graag met mijn lezers.

Wat ik mis in Hindeloopen is de klederdracht. Het zal toevallig zijn dat er nu geen dames in dracht op straat lopen. Dat had ik toch graag gezien en op de foto gezet. Het zal de corona zijn die iedereen binnen houdt.

Al met al hebben wij een leuke middag in Hindeloopen gehad. Het is een leuk dorp om rustig doorheen te wandelen en te genieten van de leuke straatjes, de oude huisjes en het water.

Hindeloopen

Hindeloopen

Informatie:
11fountains
hindeloopen
theoschouten.com
Glashouwers

Stadswandeling Alkmaar

De mooiste stad van Noord-Holland

Dat is wat het boekje van het VVV Hart van Noord-Holland verteld. Nu ben ik nog niet in zoveel steden in Noord-Holland geweest, dus echt vergelijken kan ik niet. Ligt Amsterdam ook niet in Noord-Holland? Is dat dan niet de mooiste stad van deze regio? We gaan het zien.

Omdat onze rondreis door Canada niet door gaat vanwege corona en we toch een maand vrij hebben zijn we op rondreis in Nederland. Noord-Holland en Friesland staan op het programma. We verblijven in een blokhut in Oudesluis en hebben onze brommers mee. Gisteren zijn we op de brommer van Oudesluis naar Alkmaar gereden en vandaag zijn we met de auto teruggekomen om een stadswandeling te maken. We durven onze brommers niet zo lang onbeheerd achter te laten, vandaar dat we met de auto zijn gekomen.

Geheel onterecht, zo blijkt, want wat een vriendelijke, gezellige stad is Alkmaar.

Nu ik thuis de foto’s aan het bewerken ben, valt het me pas op dat de hele binnenstad van Alkmaar geel is. Of goudgeel. Veel kozijnen en deuren zijn geel of goud omrand. Ik ben er nog niet achter wat hier precies de achterliggende gedachte van is, maar het zou zomaar kunnen komen omdat Alkmaar de Kaasstad is.

Alkmaar is geel

Kaas, Kaaspunt, Kaasroute. Alkmaar is van Kaas, maar de Kaasmarkt is er nu niet

kaas in alkmaar
Volg de kaaspunt in Alkmaar

Om de stadswandeling Alkmaar goed te kunnen volgen kun je het boekje ‘Alkmaar, proef de sfeer en ruik de historie’van het VVV gebruiken, maar je kunt ook simpelweg de kaaspunten volgen. Het boekje koop je voor € 3,50 en dan heb je meteen heel veel informatie bij de hand, maar lopen van kaaspunt naar kaaspunt is natuurlijk ook gewoon heel leuk.

Vanwege de coronacrisis (daar heb je ‘m weer) is er deze zomer geen kaasmarkt. Erg jammer voor de vele toeristen. Op de camping waar wij verblijven zijn zelfs mensen die speciaal voor de kaasmarkt uit Duitsland zijn gekomen. Zij wisten niet dat alles in Nederland is afgelast. Persoonlijk heb ik er niet zo’n moeite mee want ik hou niet van zulke speciaal voor de toeristen opgezette atracties en bovendien vind ik kaas in alle soorten en vormen gewoon vies en vooral ook stinken. Eten is de rode draad in mijn leven en vooral ook tijdens onze reizen. In mijn boek ‘Avontuurlijk Cuba‘ speelt eten een belangrijke rol en gaat het als een rode draad door het boek.

Geen kaasmarkt dus in Alkmaar. Maar wel een mooie stadswandeling.

Van de Grote Sint Laurenskerk naar de Molen en alles er tussenin

Eigenwijs als wij zijn starten we niet bij het Waaggebouw, de plek waar normaal gesproken de kaasmarkt plaats vind, maar bijna aan het eind van de route bij de Grote Sint Laurenskerk. Simpelweg omdat we hier uit de parkeergarage komen. Zo werkt dat nu eenmaal bij ons.

Grote SInt Laurenskerk Alkmaar
Grote Sint Laurenskerk Alkmaar

De Grote Sint Laurenskerk is gebouwd tussen 1470 en 1520. Rond 900 voor Chr. woonden de eerste Alkmaarders hier rond een houten kapel met daaromheen meren en kleine watertjes. Je kunt je daar nu niets meer bij voorstellen. De belangrijkste bezienswaardigheid is het wereldberoemde Schnitgerorgel.

Vanuit het Kerkplein lopen we naar de Langestraat waar het Stadhuis prijkt. De Stadswandeling Alkmaar brengt je langs de meest interessante panden in deze gezellige stad en het Stadhuis mag niet ontbreken.

Stadswandeling Alkmaar stadhuis
Het Stadhuis van Alkmaar

In 1890 woedde er een grote brand in het stadhuis waarbij veel verlopren ging. Tussen 1912 en 1914 ishet stadhuis gerestaureerd. De twee raampjes onder de trap vertellen een luguber verhaal. Achter deze raampjes zaten vroeger de gevangenden. Links de ter dood veroordeelden en rechts de andere gevangenen. Twee keer per jaar kwam de beul van Haarlem om de vonnissen te voltrekken, zoals dit zo netjes wordt genoemd. In de straat achter het stadhuis werden de veroordeelden gedood. Kinderen kregen hiervoor vrij van school en veel mensen kwamen kijken. Gruwelijke taferelen hebben zich hier afgespeeld. Gelukkig is dit gestopt in 1821 en nu is Alkmaar vooral een vriendelijke stad.

De Stadswandeling Alkmaar brengt ons langs de mooiste gebouwen

Nog zo’n prachtig gebouw is het Hof van Sanoy. Precies als wij er zijn wordt er geschilderd. Alles in het bekende Alkmaarse geel. Tot 1572 was het Hof van Sanoy ht St. Maria Magdalenaklooster. Daarna kwam het in handen van de stad en werden hier bewoners onder gebracht die dakloos waren geworden doordat hun huizen waren gesloopt ten gunste van de aanleg van de nieuwe stadsmuur. Na het beleg van Alkmaar werd het Hof van Sanoy eigendom van Diederick van Sanoy, gouverneur van het Noorderkwartier. In 1591 werd het verkocht aan mr. Willem van Bardes. Hij liet de achtkantige toren bouwen die vermoedelijk als uitkijktoren dienst deed.

Het Hof van Sanoy Alkmaar
Het Hof van Sanoy Alkmaar

Het plein naast het Waaggebouw waar normaal de kaasmarkten georganiseerd worden is nu omgebouwd tot een groot terras. Er heerst een gezellige sfeer, maar het is niet zoals het hoort te zijn.

Hierdoor valt de schoonheid van het gebouw een beetje in het niet, maar de omgeving is er niet minder mooi om.

Het Waaggebouw Alkmaar
Het Waaggebouw Alkmaar
Omgeving Waaggebouw Alkmaar
Omgeving Waaggebouw Alkmaar

Via het Biermuseum, dat wij deze keer overslaan, wandelen we langs de Mient, waaronlangs nog een tv programma werd opgenomen over magneetvissen, naar de molen en het Hofje van Splinter. Bijzonder is dat dit Hofje sprekend lijkt op het Cornelia Quackshofje in Vlissingen.

Zo wandelen we op een bewolkte Juni dag door Alkmaar en laten we ons keer op keer verbazen door de authentieke Hollandse stijl.

Stadswandeling Alkmaar
Stadswandeling Alkmaar
Stadswandeling Alkmaar
Kooltuin Alkmaar
Stadswandeling Alkmaar
Kooltuin Alkmaar
Stadswandeling Alkmaar
Huis met de kogel Alkmaar

Het huis met de kogel

Het huis met de kogel is een van de bekendste monumentenpanden in Alkmaar. Tijdens het belg van Spanje in 1573 werd het huis zwaar onder vuur genomen. Aan de gevel is een kogel bevestigd die wijst naar deze nare tijd. Dit huis is een van de oudste huizen van de stad Alkmaar en van zeer grote historische waarde.

Stadswandeling Alkmaar
Zijdam Alkmaar
Stadswandeling Alkmaar
Korte Sint Jacobbstraat Alkmaar
Het Hofje van Splinter Alkmaar
Het Hofje van Splinter Alkmaar
Stadswandeling Alkmaar
Lindegracht Alkmaar
Stadswandeling Alkmaar
Gedempte Baansloot 12 Alkmaar, het Kasteeltje
Stadswandeling Alkmaar
Prachtig gerestaureerd huis in De Geest Alkmaar

Alles is even oud, mooi en sfeervol in Alkmaar. Ook al lijkt het veel op andere Nederlandse steden, het is zeker de moeite waard om een stadswandeling Alkmaar te doen.

Informatie
VVV Hart van Noord Holland

Wandelen in de Schelphoek

#Blijf Thuis, maar wandelen in de Schelphoek kan

Het dringende advies van de regering is Blijf Thuis! Tja, dat doe ik dan ook behoorlijk. Mijn werk kan ik grotendeels vanuit huis doen, maar het wandelen kan ik niet laten. De grote vraag is nu: kan ik het wandelen wel of niet promoten? Enkele weken geleden zou het antwoord: ‘Nee!’ geweest zijn. Maar nu we wat verder zijn en blijkt dat het in de Zeeuwse natuurgebieden rustig blijft durf ik deze post wel te schrijven. Want wandelen is gezond en wandelen in de Schelphoek is mooi.

Onderstaande foto’s maakte ik half maart. Toen was de coronacrisis nog maar net begonnen en was het uit den boze dat ik iets schreef over naar buiten gaan. De natuur was net aan het ontwaken. Het voorjaar was voorzichtig voelbaar. Deze foto’s wil ik je niet onthouden.

De Schelphoek, één brok geschiedenis

De Schelphoek is ontstaan tijdens de watersnoodramp in 1953. Hoe een enorme ramp een prachtig natuurgebied kan achterlaten is een andere kijk op een verschrikkelijke tijd. Over de geschiedenis ga ik het nu niet hebben. Ik heb het over nu. De Schelphoek is zowel binnendijks als buitendijks een gebied waar het wemelt van de vogels. Het ene moment loop je langs de Oosterschelde, het andere moment in het bos. Dan weer langs een kreek en voor je het weet ben je rond. Precies groot genoeg om een uurtje stevig door te stappen en te genieten van het al groen dat je ziet en het kwetteren van de vogels.

Droogvallende slikken in de Schelphoek
Droogvallende slikken in de Schelphoek
Het pad naar de grote kreek
Het pad naar de grote kreek
In het voorjaar, als alles weer groen wordt, is het op zijn mooist
In het voorjaar, als alles weer groen wordt, is het op zijn mooist
De eerste bloesems
De eerste bloesems
Heerlijke stilte in De Schelphoek
Heerlijke stilte in De Schelphoek
Heerlijke stilte in De Schelphoek
Heerlijke stilte in De Schelphoek

Wandelen in de Schelphoek kan en is mooi. Houd je aan de coronoregels. Ga alleen of met je gezin. Houdt afstand van anderen. Laat geen afval achter en geniet.

Waar vind je de Schelphoek

De Schelphoek ligt langs de N57 tussen Bruinisse en Burgh Haamstede.

Meer lezen over wandelen in Nederland? Klik hier.

Informatie
staatsbosbeheer.nl/routes/schouwen-duiveland/wandelroute-kreek-schelpenhoek
vvvzeeland.nl/nl/de-schelphoek

Wandelen in Loenen aan de Vecht

Jeugdherinnering in Loenen aan de Vecht

Als kind heb ik met mijn ouders heel Nederland gezien vanaf het water. Mijn ouders hadden een boot en alle vakanties brachten we varend door Nederland door. Veel kan ik me daarvan niet meer herinneren, maar één plek is altijd in mijn gedachten gebleven en dat is Loenen aan de Vecht waar ik een wit koepeltje heb gezien. Dat beeld heb ik altijd onthouden en nu was ineens het moment daar dat ik voor mijn werk in de buurt moest zijn.

Even heb ik getwijfeld of ik deze post online moet zetten. We zitten immers midden in de coronacrisis en het advies is: blijf thuis. Ik ben in dit geval niet thuis gebleven, ook al was het werk gerelateerd. Het was erg fijn om er even uit te zijn en te kunnen wandelen in een omgeving die al lang op mijn lijst stond om te bezoeken. Daarom heb ik besloten dit toch te delen. Wandelen mag tenslotte, als je de regels maar in acht neemt en dat heb ik uiteraard gedaan.

De witte koepel van Loenen aan de Vecht
De witte koepel van Loenen aan de Vecht

Vroeger en Nu wandeling

Zoals gewoonlijk volg ik niet echt een route en wandel ik zomaar op goed geluk rond. De witte koepel is snel gevonden, maar helaas staat deze op privé grond en kan ik er niet in de buurt komen. Op het pad langs de Vecht, Oud Over genaamd, stuit ik op een bordje met de naam: Vroeger en Nu wandeling. Ik heb even gekeken en vond de volgende informatie: vvvstichtsevecht.nl/nl/routes. Er zijn in de gemeente Stichtse Vercht meerdere routes vol informatie over vroeger en nu.

Ik volg de route niet en besluit meteen nog eens terug te komen om al deze routes te wandelen in Loenen aan de Vecht en omgeving. Voor nu houd ik het bij gewoon maar wat rondstruinen.

Wandelen in Loenen aan de Vecht
Wandelen in Loenen aan de Vecht

Loenen aan de Vecht is mooi en nu ook rustig

Het zal hier vast normaal gesproken met dit weer een drukte van belang zijn. Nu is het stil, al verbaast het me hoeveel mensen nog op straat zijn. Er wordt volop gefietst en gewandeld. Het valt ook niet mee om met dit prachtige weer in april thuis te blijven. Ik begrijp de mensen wel en uiteindelijk doe ik er zelf ook aan mee.

Wandelen in Loenen aan de Vecht
Wandelen in Loenen aan de Vecht
Wandelen in Loenen aan de Vecht
Wandelen in Loenen aan de Vecht
Wandelen in Loenen aan de Vecht
Wandelen in Loenen aan de Vecht

Het is een feest om te wandelen in Loenen aan de Vecht terwijl de straten uitgestorven zijn. Dat geeft toch een ander beeld dan normaal op zo’n mooie plek.

Wandelen in Loenen aan de Vecht

Gelukkig is de frituur, met inachtneming van alle regels open. Ik koop een ijsje dat alleen met pin betaald kan worden en netjes op afstand in een houten bak wordt gezet waarna ik het kan pakken. Het is allemaal een beetje vreemd, maar het is niet anders.

Loosdrecht

Na mijn korte wandeling door Loenen aan de Vecht rijd ik door naar Loosdrecht. Hier kom ik langs de weg een prachtig oud kasteel-achtig huis tegen. Ik stap uit en maak wat foto’s. Thuis kom ik er pas achter dat het een deel van Kasteel Sypersteyn is. Tijdelijk gesloten, maar zeker de moeite waard om nog eens voor terug te rijden.

Kasteel Sypesteyn Loosdrecht
Kasteel Sypesteyn Loosdrecht

Deze dag was in de coronatijd een aangemane afwisseling van thuis werken en nergens heen kunnen. Ik kan het iedereen aanraden, met inachtneming van de regels.

Uitdaging: op avontuur dichtbij huis

Avontuur hoeft niet altijd ver weg te zijn

Nu we wereldwijd te maken hebben met coronamaatregelen en allemaal thuis moeten blijven, gaan we op zoek naar nieuwe uitdagingen en avontuur. Je zou het niet verwachten, maar dat kan ook heel dichtbij huis. Zelfs als je geen tuin hebt, kun je vlakbij huis op mini-avontuur.

Wat nog veel leuker is, is om je avonturen te gaan opschrijven. Een mooi werk dat je later, als de crisis al lang voorbij is nog eens terug kunt lezen.

Schrijf je avontuur eens op

Een jaar geleden schreef ik een blog over hoe je een boek kunt schrijven en een blog over hoe je een verhaal of reisverhaal kunt schrijven. Deze blogs lees je terug via onderstaande links:
hoe-schrijf-ik-een-reisblog-of-reisverhaal
hoe-schrijf-ik-een-reisboek

Meteen een boek schrijven over je mini-avontuur dichtbij huis is misschien wat veel gevraagd, maar een goed verhaal schrijven kan altijd. Gebruik mijn tips en begin gewoon. Ik ben benieuwd naar jullie avonturen, dus schroom niet om ze naar me te mailen. Wellicht kan ik je nog wat meer tips geven.

Hoe ga je op mini avontuur?

Om op mini avontuur te gaan heb je niet veel nodig. Je hebt geen wandelschoenen nodig, geen rugzak, geen routeboekje of wandelkaart. Nee, je hebt alleen jezelf nodig. Het is heel eenvoudig. Een kwestie van goed kijken. Loop eens door je tuin of het park in de buurt – als het niet te druk is uiteraard – of ga lekker op je balkon zitten en kijk. Kijken, kijken, kijken.

Naar wat moet je kijken? Naar alles wat beweegt, groeit en bloeit. De vogels, de insecten, de planten. Ja, ook het onkruid, want onkruid kan heel mooi zijn. Ga er eens voor zitten en kijk rustig naar de dingen die je normaal niet ziet. Maar ook de mooie oude panden in je omgeving zijn de moeite waard om eens nader te bekijken. Of die oude lamp daar in de straat. Zie je een reliëf in de gevel, is er een oud schild te vinden?
Woon je in een nieuwe wijk, dan zijn er vast ook bijzondere dingen te zien. Gewoon proberen.

Het belangrijkste is dat je de tijd moet nemen. Tijd die je normaal niet hebt, maar nu wel.

Uit eigen tuin

Ik heb de afgelopen week elke dag een foto uit eigen tuin gemaakt en online gezet op social media. Ik heb een klein beetje gesmokkeld, want de mooie bloesem hangen over de schutting van de buren en zijn niet van mij, maar dat maakt niet uit.

Hieronder vind je een greep uit de foto’s die ik maakte in eigen tuin.

Bloesem uit eigen tuin
Bloesem uit eigen tuin
Bloemen uit eigen tuin
Bloemen uit eigen tuin
Knoppen van de Passiebloem uit eigen tuin
Knoppen van de Passiebloem uit eigen tuin

Wandelen in je eigen woonplaats

Het is echt de moeite waard om in je woonplaats een rondje te doen en eens goed te kijken wat je allemaal ziet. Geen haast, lekker rustig wandelen. En uit de buurt blijven van anderen. Wel zo rustig.

Lees ook mijn blog wandelen/wandelen-in-je-eigen-woonplaats.

 

Wandelen, Reizen en Corona.

Tijd voor een paar stappen terug en bezinning

Jarenlang was zoveel mogelijk wandelen en reizen voor mij een must en een uitdaging. Nu vanwege de Coronamaatregelen alles ineens stil staat, is het tijd voor bezinning. Een paar stappen terug en nadenken over hoe nu verder.

Wandelen kan ik blijven doen. Moet ik blijven doen. Beroepsmatig wordt van mij verwacht dat ik zoveel mogelijk in onze natuurgebieden aanwezig ben. Dat is geen straf. Dat doe ik met plezier. Met afstand van alles en iedereen. En ik hoop van harte dat iedereen die enigszins kan, dit ook blijft doen. Niet met meer dan drie personen tegelijk en op gepaste afstand van elkaar. Het is voorjaar en daar moet je van blijven genieten. Dit kan ook vanuit je tuin, balkon of in je eigen straat of het park om de hoek. Zolang iedereen de regels maar in acht neemt.

Ondertussen besef ik dat een paar stappen terug helemaal niet erg is. We zijn thuis aan het klussen en er is tijd om eens kasten en een zolder uit te zoeken. Spullen opruimen, weggeven of voor een prikkie verkopen. Tijd om na te denken of al dat reizen en altijd maar weg zijn nog wel van deze tijd is. Mijn antwoord is simpel: volmondig ‘ja’. Dat klinkt heel gek, maar ik voel dat zo. Ik heb altijd de instelling gehad dat, als ik het ergens niet meer naar mijn zin heb, ik mijn spullen pak en ga. Dat kan nu niet en dat benauwd me. Begrijp me niet verkeerd. Ik verveel me thuis geen seconde. Ik ben altijd bezig. Bijvoorbeeld met mijn project Dynja Beads Art.

Onze geplande reis naar Canada dit voorjaar kan niet doorgaan. Dat is jammer, maar niet het ergste. Ik vind het jammer voor mijn familie die we daar zouden gaan opzoeken. Gelukkig kan dit volgend jaar of het jaar daarop ook nog. Voor nu is gezondheid voor iedereen het belangrijkste. Toch hoop ik dat we na deze crisis weer op gepaste wijze kunnen reizen. Niet zozeer de hele wereld rond, maar je vrij kunnen bewegen, buiten zijn, genieten van de natuur, is een groot goed.

Hoe gaat het verder met www.wandelenenreizen.nl?

Hoe het nu verder gaat met deze website is niet zo moeilijk. Ik heb nog foto’s en verhalen genoeg om te delen. En sommige verhalen zullen gaan over micro- en macrofotografie. In eigen tuin, alles in het klein in beeld brengen. Nu is er tijd om met de macrolens aan de gang te gaan in een micro gebied.

Daarnaast start ik met passages uit mijn boek ‘Avontuurlijk Cuba’ online te zetten, zodat u kunt lezen wat ik heb geschreven. Het boek is overigens nu met korting te krijgen in mijn winkel. Evenals de wenskaarten met mooie natuurfoto’s. De wenskaarten uit de voorraad mogen weg met 20% korting.

Helaas kan ik geen actuele foto’s van mijn dagelijkse beroepsmatige wandelingen plaatsen. Dit omdat de overheid wil dat we niet met z’n allen tegelijk naar hetzelfde gebied gaan. Ik blijf foto’s maken en zal dit later allemaal publiceren. Wat u voorlopig te zien krijgt zijn dus foto’s die eerder gemaakt zijn.

Onze wens voor u en iedereen

Blijf gezond, blijf wandelen, maar in gepaste vorm en met afstand. Wij wensen iedereen die naasten heeft verloren heel veel sterkte, iedereen die ziek is van harte beterschap en iedereen veel sterkte en voorspoed. Deze tijd is om na te denken over het leven en leert ons nog meer te genieten van de kleine dingen in het leven. Op naar beter.

Liefs,
Digna

Wandelen in Kats

Wandelen in Kats is intrigerend en verrassend

Over het Coronavirus en alle maatregelen die genomen zijn ga ik maar één ding zeggen: wandelen kan gewoon. En dat heb ik deze keer gedaan in een dorp dat niet eens zo ver van mijn woonplaats ligt en waar ik nog nooit ben geweest: Kats.

Intregerend betekend letterlijk: op slinkse wijze te werk gaankonkelen, nieuwsgierig maken, geheimzinnig en daardoor nieuwsgierigheid opwekkend.
En dat is precies hoe ik Kats heb ervaren. Opvallend en toch weggedoken in een hoekje van het Zeeuwse eiland Noord-Beveland. Een dorp met een roerige geschiedenis en vandaag de dag geheimzinnig en gesloten. Maar dat is mijn ervaring. De werkelijkheid kan totaal anders zijn.

De eerste blik op Kats: grote oude kranen en een berg oud ijzer

Een bestaande wandelroute heb ik niet gelopen. Ik heb gewoon simpel rondgestruind en ben maar een beetje kriskras rond en door Kats aan het wandelen geweest. Mijn auto heb ik onderaan de Zeelandbrug geparkeerd. De Zeelandbrug speelt een belangrijke rol in het leven van Kats. Niet alleen is de Zeelandbrug duidelijk zichtbaar vanuit Kats, maar ook tijdens de bouw was Kats een belangrijke schakel. Als je vanaf de Zeelandbrug via de Noordlangeweg komt aanlopen zie je ze al staan: de grote oude kranen die gebruikt zijn bij de bouw van de Zeelandbrug.

De oude kranen bij Kats
De oude kranen bij Kats

Jarenlang reed ik regelmatig over de Zeelandbrug en zag ik altijd deze gevaartes staan. Nooit heb ik me gerealiseerd dat deze kranen zijn gebruikt bij de bouw van de brug. Nu pas begin ik het te begrijpen.

Nieuwsgierig als ik ben wandel ik linksaf richting de Veerhaven. Een plek waar vroeger ongetwijfeld een veerpont heeft gevaren en waar nu een jachthaven, winterberging en restaurant te vinden is. Net voor de haven vind je een terrein waar elke urban-fotograaf wild van zou worden. Verlaten en vervallen. Oud ijzer, roest en troep. Eromheen staan grote hekken die op alle fronten gesloten zijn. Het roept vragen op. Wat is hier gebeurt? Waarom staat alles hier stil? Als ik door het hek wat foto’s sta te maken komt er een ouder echtpaar aangereden. Ze stappen uit de auto en doen hetzelfde als ik: fotograferen. De man verteld me dat hij hier graag eens het terrein op zou willen, maar dat die kans uitgesloten is. Niets is er nog over van de glorietijd en alles zit op slot.

Het verlaten bouwterrein bij Kats
Het verlaten bouwterrein bij Kats

Een stukje natuur naast het oude ijzer

Ik wandel verder richting het water en neem een kijkje in de haven. Het is laag water. De enorme meerpalen zijn drooggevallen en op de slik zijn de oesters zichtbaar. Ik vind het altijd een bijzonder schouwspel hoe het water heer en meester is van onze wereld. De boten liggen er vredig bij. Zij hebben duidelijk geen problemen met het verschil in getijde. Ze nemen het zoals het is. Net als de meeuwen, de krabben en de andere dieren die er leven.

Laag water in Kats
Laag water in Kats

Aan de andere kant van de haven ligt een mooi stukje natuur. Ik kan niet terug vinden hoe het heet, dus ik houd het op de slikken van Kats. In de verte de altijd aanwezig Zeelandbrug. Het weer is vandaag een stuk grauwer dan afgegeven en hoewel ik blauwe luchten het mooist vind op de foto, zijn deze donkere luchten met op de achtergrond de witte Zeelandbrug en op de voogrond het goudgeel van de schorren en slikken best mooi.

De schorren en slikken bij Kats
De schorren en slikken bij Kats

In het dorp Kats zie je overal katten

Nadat ik een poosje heb staan genieten van de Oosterschelde is het tijd om verder te wandelen naar Kats. En dan ontdek ik dat het dorp Kats net zo misterieus is als de omgeving. Of het nu komt door de hele Coronatoestand of niet, als ik wat mensen aanspreek om vragen te stellen krijg ik een ontwijkend antwoord en loopt men snel naar binnen. Het is stil op straat. Het enige dat ik zie zijn overal katten. Geen levende exemplaren, maar katten in alle vormen en soorten. Van hout, metaal, geschilderd of foto’s van katten. Het is duidelijk. De bewoners eren de naam van het dorp op alle manieren.

Kats is niet altijd de naam van dit dorp geweest. In de Middeleeuwen was het Suburchdike en later werd het Cats. De naam schijnt van een familie vandaan te komen en heeft dus niets te maken met katten. Toch is het leuk dat de bewoners de naam eer aan doen door overal in het dorp katten te laten zien.

"<yoastmark

"<yoastmark

"<yoastmark

"<yoastmark

De kerk, de Travalje en een vreemd object op de dijk

In Kats staat een heel lief kerkje. De Katse Kerk uit 1687 staat er mooi bij. Naast kerkdiensten worden hier veel bruiloften gevierd en dat kan ik wel begrijpen. Het is een prachtig wit gebouw dat er fraai bij staat midden in het dorp.

De Kerk van Kats
De Kerk van Kats

Midden in de Dorpsstraat vind je een oude Travalje voor De Oude Smederij. Met een beetje fantasie zie je hier de paarden klaar staan om beslagen te worden. Het is allemaal overduidelijk.

De travalje van Kats
De travalje van Kats

Waar ik helemaal geen informatie over kan vinden en waar de bewoners niets over willen of kunnen vertellen is de stenen kegel die op de dijk staat. Volgens een meneer staat op het bordje wat dit is, maar ook daar vind ik het antwoord niet. Wie het weet mag het zeggen.

Een misterieuze kegel in Kats
Een misterieuze kegel in Kats

Schattige oude huisjes en lieve straatjes

Kats is een oud dorp en dat zie je. Het wemelt er van de schattige oude huisjes en lieve straatjes. Ik geniet ervan om te wandelen in Kats, ondanks het feit dat alles een beetje misterieus overkomt. Dat is misschien gewoon wel zo leuk. Ik laat het voor wat het is en wandel terug richting mijn auto en passeer de Zeeuwse Rozentuin, die ik links laat liggen en het Katshuis.

Standbeeld in Kats
Standbeeld in Kats
Oude huisjes in Kats
Oude huisjes in Kats
Kats is een dijkdorp
Kats is een dijkdorp
Boerderijen net buiten de dijk van Kats
Boerderijen net buiten de dijk van Kats
De plek waar vroeger vloedplanken ingezet werden
De plek waar vroeger vloedplanken ingezet werden

Het Katshuis

Op de terugweg passeer ik het Katshuis. Ook dit is weer zo’n misterieus verhaal. Op de website van het Katshuis staat:

Met een schitterende klokgevel, ornamenten en een fraaie entree met een trap uit 1850 is het Katshuis een opvallend gebouw op het platteland van Noord-Beveland.
Het lijkt een statig herenhuis uit de 18de eeuw te zijn, dat in de loop der tijd diverse keren is uitgebouwd met onder andere een verrassende tuinkamer.

Niets is minder waar.
In 2015/16 is er een jaar lang gebouwd aan een boerenschuur en woonhuis om dit schitterende gebouw te realiseren. Er zijn hoofdzakelijk oude bouwmaterialen gebuikt om de juiste sfeer neer te zetten. Bron: hetkatshuis.nl

Nu ik er langs loop is het stil en verlaten. De hekken zijn dicht en alleen de peperdure auto die aan de zijkant van het gebouw staat geparkeerd verraad dat er mensen zijn. De eigenaar wellicht?

Ik vind het jammer dat het gebouw gewoon aan de doorgaande weg staat. Ik had meer verwacht dat er een lange oprijlaan met aan weerszijde oude statige bomen zou zijn.

Op de foto’s is het een schitterend wit gebouw. In het echt is het meer crèmekleurig en ziet het er allemaal wat stil en verlaten uit. Ik heb geen idee of het allemaal tijdelijk gesloten is of simpelweg vergane glorie dreigt te worden. Ik hoop van harte dat dit mooie gebouw snel weer open is en bruist van de energie. Voor nu laat ik het ik het voor wat het is en wandel ik van Kats terug naar de Zeelandbrug.

"<yoastmark

"<yoastmark

"<yoastmark

"<yoastmark

Kats, een intrigerend en verrassend dorp met een geheimzinnige omgeving. Dat is het.

Dichtbij huis wandelen is vaak mooier dan je denkt. Zo wandelde ik eerder in Zeeland en ook in mijn eigen woonplaats.

Informatie:
vvvzeeland.nl

 

Wandelen in de Manteling van Walcheren

Buitenplaatsen en geschiedenis in de Manteling van Walcheren

Een walhallah aan zeldzame planten, zichtbare geschiedenis en bomen in alle soorten en maten. Dat is de Manteling van Walcheren.

Net buiten het dorp Oostkapelle liggen drie buitenplaatsen: Kasteel Westhove, buitenplaats Berkenbosch en kasteel Duinbeek. Het landgoed en de tuinen van deze drie samen vormen een groot deel van de Manteling van Walcheren. Niet ver hier vandaan ligt Oranjezon, waar ik een paar weken geleden een prachtige wandeling maakte.

kaartje manteling walcheren

Op het kaartje is goed te zien hoe de mode in oude tijden de Manteling van Walcheren hebben gevormd. In de tijd van de Barok waren rechte en schuine lijnen en waterpartijen mode in de tuin. Deze lijnen zijn nog duidelijk zichtbaar. Brede lanen met grote bomen aan de zijkanten, zichtlijnen door de tuin richting kaarsrechte waterpartijen en vooral strakke ontwerpen sierden de landgoederen. Na de Barok kwam de Engelse tijd, ook wel de romantische tijd genoemd. Kronkelende paadjes waarbij je niet door de bochten kon kijken, ronde vijvers en prieeltjes waren nu de mode. Ook deze kronkellijnen zie je terug in de Manteling van Walcheren.

Een oude spoorlijn uit de 2e wereldoorlog

Een minder fraaie tijd is de 2e Wereldoorlog. Overblijfselen hiervan zijn de bunker, waarvan velen kapot gebombareerd zijn. Een kaarsrecht pad van Kasteel Westhove naar de bunkers verraad dat hier in de oorlog een spoorlijn heeft gelegen. Via deze spoorlijn werden voedsel en goederen aangevoerd van Westhove naar de manschappen in de bunkers. De spoorlijn is verdwenen, maar het rechte pad is nog zichtbaar. Westhove fungeerde ook als communicatiecentrum in de oorlog. Hoog in de bomen worden soms nog oude bevestigingen van telefoonlijnen gevonden. Vreemd genoeg is er over de oude spoorlijn nauwelijks iets terug te vinden op internet. Er zijn resten van de spoorlijn gevonden, dus er is bewijs dat het echt zo is.

Oude spoorlaan manteling walcheren
De oude spoorlaan van Westhove

Brede lanen, smalle kronkelpaadjes

De Manteling van Walcheren is een overgang van strand, duingebied en woongebied. Van de 17e tot de 19e eeuw woonden de rijken van Middelburg in dit gebied. Er is een verbondenheid met de abdij van Middelburg.

Als je nu gaat wandelen in de Manteling, dan kun je nog goed zien hoe rijk de mensen hier waren. Er zijn brede lanen aangeplant met Eiken en er staan nog Kastanjebomen van zeker 200 jaar oud. De zoute zeelucht en vaak harde wind hebben ervoor gezorgd dat vele bomen kronkelende vormen hebben gekregen. Er wordt veel aan gedaan om de oude bomen te behouden, maar soms moet een deel vervangen worden. Momenteel is men bezig een deel van een laan nieuw aan te planten en te beschermen voor de vele damherten die er rondlopen.

kronkelende bomen
Kronkelende vormen in de Manteling van Walcheren
brede lanen met eiken
Brede lanen met grote bomen in de Manteling
Vergroeid
Door weer en wind vergroeid

Zeldzame plantensoorten trekken veel bezoekers

In de oude tuinen van de landgoederen zijn zeldzame plantensoorten te vinden. Een deel is open voor publiek, een deel is afgesloten. In de hele Manteling staat het vol met Sneeuwklokjes, Narcissen en Boshyacinten. Oude bosvakken worden meer open gemaakt en deze bolgewassen maken dankbaar gebruik van het licht en de vochtige bodem. In het vroege voorjaar wemelt het van de fotografen die de prachtige kleuren vastleggen en in het late voorjaar zie je regelmatig bruidsparen om foto’s te maken in de romantische kronkelpaadjes.

Winterakoniet
Winterakoniet

De Winterakoniet is een zeldzame soort en behoort tot de ranonkelfamilie. Ze bloeit al vroeg in februari en trekt vliegen, wespen en korttonige bijen aan.

Sterhyacint
Sterhyacint

De Sterhyacint is als bol te koop, maar in de vrije natuur zeldzaam. Ze groeit in bosrijke gebieden en kan verschillende kleuren hebben zoals wit, paars en blauw.

Groot sneeuwklokje
Groot sneeuwklokje

Het groot sneeuwklokje of grootbladig sneeuwklokje is zeldzaam en kenmerkt zich door de bledere bladeren en de groene stipjes op het witte klokje.

Deze drie planten zijn Stinseplanten.Stinsenplant (of stinzenplant) is een in Nederland en Duitsland gangbare benaming voor een groep planten die van oorsprong in een regio alleen als ingevoerde sierplantensoort voorkwam in landgoederen, boerenhoven, pastorietuinen en dergelijke, en zich daar handhaafden of verwilderd zijn.Hun natuurlijke verspreidingsgebied hebben ze veelal veel zuidelijker. Bron: Wikipedia.

Maarts viooltje
Maarts viooltje

Het Maarts viooltje is een tweeslachtige plant en een overblijver. Als ze eenmaal een plek heeft gevonden zal ze niet snel vertrekken.

Boshyacint
Boshyacint

De Boshyacint is niet zeldzaam, maar wel uniek. Ze trekt hommels en zweefvliegen aan. Ze stamt af van de aspergefamilie.

De Buitenplaatsen

De kastelen en landhuizen zijn niet allemaal toegankelijk. Kasteel Westhove behoort tot een stichting en is toegankelijk voor publiek. Een gedeelte is een hotel. Buitenplaats Berkenbosch en Kasteel Duinbeek zijn privé bezit en niet toegankelijk voor publiek. Ik had het voorrecht om met toestemming de privé tuinen te betreden. Daardoor kon ik niet alleen de zeldzame planten fotograferen, maar ook de kastelen en landhuizen zelf.

Het koetshuis van buitenplaats Berkenbosch
Het koetshuis van buitenplaats Berkenbosch
Kasteel Duinbeek
Kasteel Duinbeek
Vakantiehuis op landgoed Duinbeek
Vakantiehuis op landgoed Duinbeek

Dit vakantiehuis is te huur.

Als laatste, even naar het strand

Wie in dit gebied wandelt of nog beter, een tijdje verblijft in een van de vakantiehuizen, loopt binnen een paar minuten naar het strand. Ik was er op een woensdag in februari. Een flinke wind en een waterig zonnetje zorgden ervoor dat ik het strand alleen even vanuit de duinen heb bekeken.

Strand Oostkapelle
Strand Oostkapelle

Informatie
staatsbosbeheer.nl
vvvzeeland.nl
stayokay.com
duinbeekzeeland.nl

Fotografie workshop en Ransuilen

Op zoek naar de Ransuilen tijdens de fotografieworkshop

Afgelopen week heb ik mezelf een privé-workshop fotografie cadeau gedaan. De reden hiervoor is dat ik vaak moeite heb om vogels goed op de foto te krijgen. Aan de apparatuur ligt het niet. Ik heb een mooie camera met een 600 mm objectief. Het ligt dus aan mezelf en de instellingen die ik op de camera gebruik. Toen ik de kans kreeg de Ransuilen op de foto te zetten was mijn dag meteen goed.

Carolien Boogaard van Dreamtheworld.nl en carolienboogaardfotografie.nl heeft mij in een dag tijd veel geleerd en ook nog eens meegenomen op zoek naar Ransuilen.

Ransuilen
De ransuil zit altijd goed verstopt in tussen de bomen

Fotograferen en wandelen is keuzes maken

Zelf heb ik vaak moeite met de keuze die ik moet maken. Ga ik wandelen of ga ik fotograferen? En wat ga ik dan fotograferen? Het één hoeft het ander niet uit te sluiten, maar als je alles goed wilt doen moet je keuzes maken.

Ga ik wandelen, dan ga ik ook echt wandelen. Ik loop dan meestal rond de 12 kilometer. Lekker doorstappen in een tempo van zo’n 6 kilometer per uur. Genieten van de omgeving, zonder steeds stil te staan om foto’s te maken. Maar daar zit meteen mijn handicap. Ik vind alles mooi en zie altijd mooie plaatjes. Om de honderd meter sta ik stil met mijn camera op scherp.

Dus kies ik steeds vaker voor fotograferen tijdens het wandelen. En dat is een heel andere tak van sport. Het tempo ligt veel lager en de afstand is veel korter. Vandaar mijn keuze om een Lopifit aan te schaffen. Nu moet ik mezelf nog dwingen om te kiezen tussen wandelen en fotograferen en vogels fotograferen, want dat is weer een heel ander verhaal. Dan sjouw ik met een zware lens rond en maak ik helemaal geen afstanden. Minuten lang sta ik dan stil om naar de vogels hoog in de bomen te kijken.

fotografie workshop
Het roodbostje kijkt en vliegt dan snel weg

Een korte wandeling is ook wandelen

Keuzes, keuzes, keuzes. Uiteraard ben ik eigenwijs en doe ik gewoon alles tegelijk. Ik ga wandelen, neem mezelf een bepaalde afstand voor, sjouw mijn telelens mee en stop om de haverklap om foto’s te maken. Niet handig, maar wel erg leuk. Korte wandelingen maken is ook wandelen en ik ben lekker buiten.

De fotoworkshop met Carolien Boogaard

Van Carolien leerde ik alles over de instellingen van de camera. De basis van fotografie heb ik allemaal al gehad tijdens de vele workshops die ik heb gevolgd, maar de instellingen en het gebruik van lichtmeting gaan vaak niet goed. Waar ik me nooit mee bezig heb gehouden is de iso waarde. Ik fotogrageer meestal op de Manuele stand en stel de diafragma en sluitertijd in, maar met de iso instelling doe ik niets. Fout!

De iso waarde is juist heel belangrijk. Om bijvoorbeeld foto’s te fotograferen heb je een snelle sluitertijd nodig en een grote diafragma, maar dat betekend weinig licht en moet je dus je iso waarde omhoog zetten. Carolien leert me ook om zelf het diafragma in te stellen en de camera de sluitertijd te laten bepalen. Met het diafragma bepaal je wat je scherp en onscherp wilt hebben op de foto. Een heel andere kijk op fotograferen. Het is even wennen, maar dan zie ik wat Carolien bedoelt en lukt het mij ook.

fotografie workshop
Een foto met een lichte achtergrond kan soms mooi zijn

De Ransuilen op de foto zetten is een hele kunst

Om te oefenen neemt Carolien me mee naar een plek in Zeeland waarvan ze weet dat er Ransuilen zitten. Na enig zoeken vind Carolien een Ransuil diep verscholen in een boom die overwoekerd is met klimop. De ideale plek voor uilen om zich te verstoppen.

Deze Ransuil zit zo hoog dat de 600 mm telelens nodig is om hem vast te leggen. We verstoren uiteraard de dieren niet en gebruiken geen flitser. Van grote afstand lukt het me om de Ransuil op de foto te zetten met de juiste belichting. Even verderop zien we nog twee Ransuilen. Dan kan je dag echt niet meer stuk.

Ransuilen
Deze ransuil zit te slapen
Ransuilen
Een andere ransuil is wakker en heel alert
Ransuilen
Een prachtige ransuil

Mensen wandelen en fietsen langs het pad zonder de uilen te zien. Zo goed zitten ze verstopt. Ik ben Carolien zeer dankbaar dat ze me hier mee naartoe heeft genomen.

Al met al een mooie en leerzame dag. Ik kan de fotografieworkshop van Carolien van harte aanbevelen.

Dit blog is niet gesponsord. Ik help graag andere kleine ondernemers en hoop dat anderen dat voor mij ook doen.

 

Wandelen in de Amsterdamse Waterleidingduinen

Tamme dieren in overvloed, maar is dat nog leuk?

Nog nooit eerder was ik in de Amsterdamse Waterleidingduinen om te wandelen. Ik had er veel over gehoord en gelezen en nu de gelegenheid daar was, kon ik niet wachten om het gebied te leren kennen.

Ik wist al dat de vossen hier gaan zitten voor een foto en dat je struikelt over de herten die doodleuk blijven liggen, terwijl er hordes mensen met gillende kinderen over de paden lopen. Is het dan nog leuk?

Ja en nee. Als de vossen ‘patatvossen’ worden genoemd omdat ze zoveel gevoerd worden door mensen, dan moet je jezelf afvragen of je hier wel wilt zijn. Ik heb ervoor gekozen om de vossen niet op te zoeken. Ze verblijven op een bepaalde plek in de Amsterdamse Waterleidingduinen, maar voor mij is er geen uitdaging om dieren te fotograferen als ze achter een hek zitten of zo tam gemaakt zijn dat je ze bijna kunt aaien.
Geen vossen op de foto voor mij dus.

Wat dan wel? Tegen mijn principes in heb ik wel wat foto’s van de herten gemaakt. De herten zijn nog enigzins ‘wild’ en poseren niet voor de foto. Ze blijven rustig op hun plek liggen of staan, terwijl het idioot druk is op een mooie zondag. Dit is niet mijn stijl, maar ze lagen er zo mooi bij dat ik het niet kon laten om ze vast te leggen. Na een aantal foto’s was de lol er af, want het is veel mooier om je best te moeten doen voor een mooie foto. Dat geldt volgens mij voor alles in het leven. Als je alles zomaar cadeau krijgt, dan is het al snel niet leuk meer.

In  de prachtige Boswachterij Westerschouwen barst het ook van de damherten en reeën, maar hier moet je heel wat meer je best doen om ze op de foto te krijgen. En heel stil zijn.

Amsterdamse Waterledingduinen

Wat is er dan wel mooi aan de Amsterdamse Waterleidingduinen?

De natuur. De uitzichten. De omgeving. Ja die is mooi. Wandelen in de Amsterdamse Waterleidingduinen betekent genieten en realiseren. Beseffen dat de natuur in Nederland gewoon ontzettend mooi is.

Het is winter, dus het meeste is kaal, maar door de prachtige blauwe luchten op deze zonnige dag zijn de kleuren fantastisch. Het groen van het mos, het geel van de afgevallen bladeren en het duinzand en het blauw van de lucht. Ik heb een hekel aan de winter, maar hier kan ik echt van genieten.

Amsterdamse Waterleidingduinen212

Van een vrijwilliger die bij de ingang staat horen we dat het hier op een doordeweekse dag doodstil is. Dan moet ik nog maar een keer terug, want op deze zondag is het zo druk, dat je geen tien meter alleen loopt. Het grote voordeel is dat honden niet zijn toegestaan. Verveldend voor de hondenbezitters, maar voor mij persoonlijk erg prettig. Het is ook heel logisch met alle dieren in de Amsterdamse Waterleidingduinen, dat het niet mag.

Het nadeel is dat de parkeerplaatsen veel te klein zijn, althans aan de Zandvoortselaan. Maar ik vermoed dat dit op de andere parkeerplaatsen ook zo is. Wij waren gelukkig vroeg, dus hadden we plek, maar toen we vertrokken stond er een file voor de parkeerplaats. Dat zal in de zomer vast nog meer chaos opleveren. Voor mij een reden om er dan niet heen te gaan.

De naam zegt het al, duinen, duinen en nog eens duinen

Het hele gebied bestaat vooral uit duinen, waardoor je het gevoel hebt door de heuvels te wandelen. Mooie bossen, afgewisseld met waterpartijen en duinlandschap. Ik vind het mooi en geniet er echt wel van. De paden zijn deels bestraat met klinkers en deels loop je over bospad. Het is goed te doen en je hebt er niet echt training voor nodig.

Amsterdamse Waterleidingduinen170

In de Amsterdamse Waterleidingduinen zijn vele wandelroutes uitgezet. Je vind alle informatie hier. Het is aan te raden vooraf even goed te kijken wat je wilt. Er zijn themaroutes zoals de bunkerroute, actieve routes, routes voor kinderen en bijvoorbeeld verhalenroutes. Er is zoveel variatie dat je dit allemaal niet op één dag kunt doen. Wij zullen zeker nog eens terugkomen om de bunkerwandelroute te lopen.

De vele tamme dieren nemen we op de koop toe.

Amsterdamse Waterleidingduinen45

Amsterdamse Waterleidingduinen

Amsterdamse Waterleidingduinen45

Amsterdamse Waterleidingduinen

Meer lezen over wandelen in Nederland? Kijk op onze website bij wandelen in Nederland.