Bezienswaardigheden Tenerife: de mooiste autoroute

De spectaculairste autoroute van Tenerife is één van de mooiste bezienswaardigheden op het eiland

Als wij op reis gaan plannen we van te voren zo min mogelijk en liefst helemaal niets. Dat brengt ons vaak op de mooiste plekken. Thuis zoek ik wel even op internet of in een reisgids. Alles wat er dan wordt aanbevolen proberen wij te vermijden. Onze insteek is het vinden van plekken die juist niet door hordes toeristen worden bezocht. Zo’n plek valt misschien niet onder de bekende bezienswaardigheden van een land, maar is vaak nog veel mooier. Zo ontdekte ik samen met mijn zoon bij toeval op Tenerife de autoroute TF-436 doordat we verkeerd waren gereden.

De TF-436 is een van de mooiste autoroutes op Tenerife
De TF-436 is een van de mooiste autoroutes op Tenerife

Laat Punta de Teno maar zitten en rijdt de TF-436

Samen met mijn zoon van vijftien was ik een weekje op Tenerife in de voorjaarsvakantie. Het doel was samen lekker bijkomen van een nare periode waarin hij zijn pols op twee plekken had gebroken en een operatie moest ondergaan. Zijn wens was zon, zee en wandelen in de bergen. Mijn wens is altijd wandelen en daarbij zet ik graag vogels op de foto. Tenerife was voor al onze wensen de perfecte winterbestemming.

In de bossen rond de vulkaan El Teide leeft de blauwe Teidevink. Deze wilde ik graag op de foto vastleggen dus maakten we een wandeling met de camera startklaar om mijn nek. Ik leek wel een toerist. Het geluk was aan onze zijde. De Teidevink en nog een aantal vogels stonden al snel op de camera. Omdat we nog genoeg tijd over hadden reden we naar de kust. Omdat je soms toch een bekende bezienswaardigheid moet bezoeken, bedachten we spontaan dat Punta de Teno dan misschien wel mooi zou zijn. Helaas waren wij pas aan het eind van de middag bij Punta de Teno en kwamen we erachter dat op bepaalde dagen de toegang voor auto’s gesloten is. We konden wel met een bus vanuit het dorpje Buenavista. Omdat we er nu toch waren besloten we het busstation te zoeken en dan toch maar met een toeristenbus te gaan.

Omdat we zomaar wat rond reden zaten we ineens op een fietspad midden in de bergen
Omdat we zomaar wat rond reden zaten we ineens op een fietspad midden in de bergen

Dat was natuurlijk geen slimme zet. Er bestaat zoiets als Murphy’s Law die zegt dat als het mis kan gaan, het ook mis gaat. Ik moet bij mijn standpunt blijven om vooral geen bekende bezienswaardigheden te bezoeken, want als ik dat ga doen, dan gaat het fout. Bij het busstation aangekomen moesten we een uur wachten en was het inmiddels 18.00 uur. Toen de bus kwam vertelde de chauffeur dat het geen enkele zin had om in te stappen. Hij zou het laatste rondje rijden om de overgebleven toeristen bij Punta de Teno op te halen en dat was het. Meerijden had geen zin want we konden niet uitstappen en daar blijven. Het lot beslist zullen we maar denken. Ik vond het prima, want hierdoor kwamen we op een veel mooiere route uit. De TF-436.

Met ondergaande zon de bergen in, dat is pas avontuurlijk

Om terug te komen bij ons hotel in Playa de las Américas moesten we richting het zuiden. De navigatie van de auto deed het niet lekker, dat is ook weer zo’n ding waar ik altijd al een hekel aan heb gehad en thuis nooit gebruik. En daardoor werkt het dus ook niet als je het toch probeert. Op goed geluk reden we daarom zomaar een weg in die volgens de kaart naar het zuiden ging, de TF-436 naar Santiago del Teide. Van daaruit zouden we weer op de TF-1 naar de kust komen.

Enorme verzakkingen in de bergen
Enorme verzakkingen in de bergen

Bij mij gaat nooit iets volgens plan dus ook dit keer verliep het niet helemaal zoals het hoorde. Dit resulteerde wel in het zien van een prachtig stukje natuur in een piepklein oud dorpje. Helaas weet ik niet meer waar we precies gereden hebben, maar wat we zagen heb ik nog niet op internet kunnen vinden.

Enorme verzakkingen in de grond met als resultaat grote brokken vulkanische steen zoals op bovenstaande foto. Even verderop een berg die op drie punten uit elkaar gespat is. Een dorpje met zeer oude huisjes van opgestapelde stenen en de bevolking die nauwelijks een toerist ziet en dus super vriendelijke en geïnteresseerd is. Dat is wat ik noem reizen. Gewoon jezelf laten gaan en maar zien waar je uit komt.

Deze berg is in delen gespleten
Deze berg is in delen gespleten
Een eeuwenoud huisje in een klein dorpje op Tenerife
Een eeuwenoud huisje in een klein dorpje op Tenerife
De bergen van Tenerife, een van de mooiste bezienswaardigheden
De bergen van Tenerife, een van de mooiste bezienswaardigheden
Ergens in de buurt van de TF-436 vind je dit kleine dorpje
Ergens in de buurt van de TF-436 vind je dit kleine dorpje

En dan nu de TF-436, de meeste spectaculaire route op Tenerife

Na wat zoeken en keren vonden we de TF-436. Wat mij betreft de mooiste autoroute op Tenerife en één van de beste bezienswaardigheden op Tenerife. Een echte bezienswaardigheid. Deze autoroute kronkelt van de westkust van het eiland richting het zuiden. Het hoogste punt is op 1.077 meter hoogte bij Mirador de Masca. Dit schijnt een perfecte plek te zijn om sterren te kijken. De TF-436 is een indrukwekkende route met honderden haarspeldbochten en fenomenale uitzichten. Op foto’s is niet weer te geven hoe het is om daar te rijden. Dat de zon al onder ging maakte het allemaal nog spectaculairder voor ons.

Spectaculaire uitzichten bij zonsondergang aan de TF-436
Spectaculaire uitzichten bij zonsondergang aan de TF-436
De TF-436 autoroute kronkelt door de bergen
De TF-436 autoroute kronkelt door de bergen
Telkens weer zie je in de verte de oceaan
Telkens weer zie je in de verte de oceaan
Los Carrizales is een mooie plek voor canyoning
Los Carrizales is een mooie plek voor canyoning
Hippies in oude campers en weinig toeristen
Hippies in oude campers en weinig toeristen
Uitzichtpunt Masca is het hoogste punt aan de TF-436
Uitzichtpunt Masca is het hoogste punt aan de TF-436
Honderden haarspeldbochten brengen je van beneden naar boven
Honderden haarspeldbochten brengen je van beneden naar boven
Rijd deze route eens met zonsondergang en je weet niet wat je ziet. Zo mooi
Rijd deze route eens met zonsondergang en je weet niet wat je ziet. Zo mooi
Fenomenale uitzichten en prachtige kleuren
Fenomenale uitzichten en prachtige kleuren

Bij Santiago del Teide aangekomen was het al donker. De TF-1 begint hier en dendert in een stuk door naar beneden totdat je aan de kust bent. Tot opluchting van mijn zoon die de bergweg toch wel erg steil en hoog vond zoeven we op het gemak terug naar Playa de las Américas om daar ons appartement weer op te zoeken en ons op te frissen voor een laat diner.

De foto’s geven een beeld van één van de bezienswaardigheden op Tenerife, maar zelf deze route rijden is het beste dat je kunt doen op Tenerife. Geniet van de stranden en de zee, maar huur vooral een auto en ga erop uit. Pas dan zal je de mooiste plekken ontdekken.

Informatie
Hoogtes op Tenerife
Wikipedia
Wandelen op Tenerife

5 bijzondere belevenissen tijdens mijn korte vakantie in Florida

Een mega korte vakantie in Florida

Wat ga je doen als je twee dagen met vakantie in Florida bent? De voorbereiding duurde langer dan ons verblijf en de keuze voor de activiteiten was niet te doen. Ik wilde zoals altijd veel te veel.

Ik heb het vast al eens verteld, maar het kan geen kwaad om nog eens te benadrukken dat ons leven niet bepaald standaard is. Mijn man vliegt voor zijn werk de hele wereld over. Dit keer stond er een korte reis naar Florida op het programma en ik mocht mee. Donderdag heen, zondagmiddag terug. Ik moest dus een planning maken voor twee hele dagen en een halve dag. Een ding stond vast: een bezoek aan het Kennedy Space Centre behoorde tot de categorie ‘moeten’. Het is onvoorstelbaar wat we in zo’n korte tijd allemaal gedaan en gezien hebben. In deze blog beperk ik me tot de vijf bijzondere belevenissen in de meest zonnige staat van Amerika, Florida.

1. Het is niet te missen: de alligators van Florida. Ze zijn werkelijk overal.

De Everglades is het Nationale Park van Amerika dat bekend staat om de vele alligators die er leven. Je kunt met een airboat een tour maken door de Everglades om de monsters te bekijken. Everglades National Park ligt in het zuiden van Florida, ten oosten van de stad Miami. Maar wist je dat je helemaal niet naar de Everglades hoeft te gaan om de alligators te zien? Je vind ze namelijk in heel Florida en soms akelig dichtbij.

Florida bestond totdat het in 1513 ontdekt werd door de Spanjaard Ponze de León grotendeels uit moeras. De huidige Everglades vormden tot die tijd een gebied dat zo groot was als de helft van de staat Florida. Als je op de kaart kijkt zie je dat de meren en rivieren tot de zuidkant van Orlando doorlopen. De alligators leven nog steeds in al die meren en rivieren, maar ook in kleine poelen in de stad kun je ze vinden.

Alleen al op het NASA terrein Cape Canavaral leven 6.000 tot 8.000 alligators. Op onderstaande foto zie je hoe we vanuit de bus een alligator in het water zien liggen. Vlakbij staan de auto’s geparkeerd van de medewerkers van NASA en er zit geen hek tussen.

Een alligator zwemt in een vijver op het NASA terrein
Een alligator zwemt in een vijver op het NASA terrein

Airboat tour, op zoek naar alligators

Voor een airboat tour hoef je ook niet naar het zuiden te rijden. Wij zijn geland op Orlando Sanford International Airport en sliepen in een hotel in de stad Titusville, vlakbij Cape Canavaral. Net onder Orlando ligt Lake Tohopekaliga. Onder de naam Boggy Creek kun je hier ook een airboat tour maken. Maar ook boven Orlando in de omgeving van Lake Apopka en zelfs net buiten Titusville in de omgeving van St. Johns National Wildlife Refuge kun je een tour maken met een boot die zo plat is dat hij over alle waterplanten en het riet in de moerassen heen kan varen, zonder schade aan te brengen.

Wat me vooral opviel was de enorme herrie die de propellor van zo’n airboat maakt. De vogels die in dit gebied leven zijn het blijkbaar gewend, want ze vliegen niet eens weg als de airboat met hoge snelheid en veel lawaai langs komt scheuren.

Ook hier duurde het niet lang voordat we de eerste alligators konden bekijken.

Een grote alligator in Lake Tohopekaliga
Een grote alligator in Lake Tohopekaliga
Een baby alligator in Lake Tohopekaliga
Een baby alligator in Lake Tohopekaliga
Nog zo'n alligator, gezien tijdens de airboat tour
Nog zo’n alligator, gezien tijdens de airboat tour
De airboat van Boggy Creek
De airboat van Boggy Creek

Bij het hotel hing dit bordje aan het hek:

Dit bord aan het hek van het hotel waarschuwt voor alligators
Dit bord aan het hek van het hotel waarschuwt voor alligators

En het is echt waar, ook hier in deze poel zat een alligator. Vlak naast het hotel.

Een veel voorkomend bord met waarschuwingen voor de alligators
Een veel voorkomend bord met waarschuwingen voor de alligators
Ik sta voor de auto vlakbij alligators in het water
Ik sta voor de auto vlakbij alligators in het water

Nog een voorbeeld van een watergebied waar een bordje staat met waarschuwingen voor de alligators. Ik sta doodleuk naast de auto foto’s te maken en in dit water zitten alligators. Dit water was hemelsbreed vijfhonderd meter van ons hotel.

Wat is nou eigenlijk het verschil tussen een alligator en een krokodil?

Ten eerste het leefgebied. Krokodillen leven in Afrika en Australië en leven vooral in droge- en soms zelfs woestijngebieden. Alligators leven in Noord Amerika en zitten in moerasgebieden. Verder is er een verschil in snelheid. De alligator is een stuk minder snel dan een krokodil. Dit verklaart waarom er zo makkelijk veel alligators tussen de mensen in Florida kunnen leven. De alligator is zwaarder en sterker dan de krokodil, maar dus ook een stuk trager. Het laatste verschil zit in de bek. Krokodillen hebben een lange, smalle bek en een alligator een kortere en bredere bek.

2. Nummerborden zijn een sieraad voor de auto

Dat alle auto’s in Amerika groot, groter, grootst zijn is algemeen bekend. Dat de nummerplaten van alle staten in Amerika een eigen kleur en logo hebben weten de meesten van u ook wel. De nummerborden van Florida hebben de kleuren oranje en groen. Het nummerbord van South Carolina kwamen we ook tegen en vind ik persoonlijk een van de mooiste met blauw en oranje.

Maar dat de nummerplaathouders als echte sieraden worden gezien, dat wist ik niet en u vast ook niet. Zo zagen we de omlijstingen in allerlei maten en kleuren, soms voorzien van een tekst. De meest opvallende waren de adelaars in zilverkleur. Helemaal opgepoetst tot alles blinkt. U begrijpt dat ik niet zomaar foto’s van auto’s met nummerplaten mag publiceren, dus als voorbeeld enkele plaatjes van internet:

Het is een feest om de auto’s te zien rijden met alle versierselen. Alsof ze nog niet genoeg opvallen met de grootte en het zware geluid.

3. Het volkslied van Amerika en de trots van de Amerikanen

Tijdens de eerste dag van ons verblijf in Florida stond een bezoek aan het Kennedy Space Centre op de planning. Vanwege de jetlag waren we al om 5 uur in de ochtend klaarwakker. Na een vroeg ontbijt reden we in onze huurauto, een Chevrolet Camaro Convertable, met ons open dak richting Cape Canavaral. De poorten waren nog gesloten, maar er stond al een kleine rij. De portier liet de wachtenden al snel binnen met het gevolg dat we om vijf minuten voor negen voor de ingang stonden. Er stond al een behoorlijke groep mensen en de eerste bussen met schoolkinderen waren al uitgeladen. Klokslag negen uur klonk The Star-Spangled Banner. Het Amerikaanse volkslied. En wat er toen gebeurde zal ik nooit vergeten. Alle mensen draaiden zich om richting de vlag die al hoog in de mast wapperde. Mannen deden hun petten af en iedereen, ook alle schoolkinderen, legen hun hand op hun hart, stonden in de houding en zongen het volkslied mee. Zoiets heb ik in ons eigen land nog nooit meegemaakt. Een typisch staaltje Amerikaanse trots. Nadat het volkslied was afgelopen mochten we door de poort naar binnen. In een ander blog zal ik vertellen wat we allemaal gezien hebben op Cape Canavaral.

4. De mensen, de dieren

Wat me het meest opgevallen is aan het gedrag van de mensen en de dieren, is de omgekeerde wereld in vergelijking tot Nederland. De mensen zijn extreem vriendelijk. Overdreven zelfs. Iedereen vraagt: “how are you?”, maar niemand verwacht een antwoord. Ze lopen de benen vanonder hun lijf om je te bedienen. De keren dat we gevraagd zijn om een refill, het her vullen van je glas of beker, zijn ontelbaar. Veel, meer, meest en vooral groot. Of het gemeend is weet ik niet. Het is een vorm van typisch Amerikaans overdreven doen. Maar de echte persoon achter de mens leer je niet kennen. Antwoorden op vragen over hoe het nu echt is krijg je niet. Iedereen is afstandelijk en lacht alles weg.

Bij toeval belandden we in een bar/eetgelegenheid waar die avond een band speelde. Het parkeerterrein stond vol met motoren. Omdat wij ook motor rijden vonden we het wel leuk om daar even te kijken. Het was er vol en druk, maar er was nog wel hier en daar plek. Maar niemand stond het toe om ons erbij te laten zitten, laat staan een praatje te maken. We werden simpelweg weggekeken. Heel jammer dat de lokale bewoners zo gesloten zijn.

Dan de dieren. Dat is een ander verhaal. Vooral de vogels zijn een stuk minder schuw dan in Nederland. Om in ons land een vogel op de foto te krijgen moet je veel moeite doen en vooral veel geduld hebben. Het lijkt wel of de vogels in Florida gewend zijn aan mensen en lawaai en het juist leuk vinden om te poseren voor een foto. Ze blijven rustig zitten of verschuiven een klein beetje van plek. Voor een liefhebber als ik de ideale gelegenheid om wat mooie exemplaren vast te leggen.

Het vrouwtje van de boat-tailed Grackle. In het Nederlands de bootstaarttroepiaal
Het vrouwtje van de boat-tailed Grackle. In het Nederlands de bootstaarttroepiaal
2 mannetjes van de boat-tailed Grackle. In het Nederlands de bootstaarttroepiaal
2 mannetjes van de boat-tailed Grackle. In het Nederlands de bootstaarttroepiaal
De Amerikaanse slangenhalsvogel
De Amerikaanse slangenhalsvogel
De witte Ibis
De witte Ibis

Meer vogels en andere dieren zie je in het album Florida Wildlife.

5. Alle auto’s toeteren

Als laatste wat mij opviel is dat alles herrie moet maken. In Nederland doe je de auto op slot en hoor je slechts een klik. In Amerika moet elke auto twee keer toeteren bij het afsluiten en openen. Op den duur wordt je er gek van. Alles toetert om je heen.

Tot slot

Amerika en met name Florida is een plek om naar terug te gaan. Twee dagen was echt veel te kort. De natuur is schitterend, al is deze niet overal makkelijk begaanbaar. Door de aanwezigheid van de vele alligators kun je niet overal vrij wandelen. Op veel plekken zijn paden aangelegd waar je veilig kunt lopen, maar het meeste wordt met de auto of per boot verkend.

Naast alle Disney attractieparken en het Kennedy Space Centre is er nog zoveel meer te ontdekken in Florida. En als laatste het warme weer. Het is er altijd heerlijk van temperatuur en zelfs als het regent blijft het aangenaam. Voor mij was dit de eerste keer in Amerika en ik ben om. Ik ga zeker nog eens terug.

Info

your-rv-lifestyle.com/things-to-do-in-florida
visitflorida.com
airboat Boggy Creek
kano varen Wekiwa springs

Potsdam in herfstkleuren

Voor mij persoonlijk is Potsdam nog mooier dan Berlijn. Potsdam is een voormalige Oost-Duitse stad, niet ver van de Duitse hoofdstad. Waar Berlijn een rustige, maar echte stad is, ademt Potsdam de sfeer uit van een groot dorp. Het wemelt er van de historische gebouwen, versierd met goud en marmer.

Potsdam is een wandelstad bij uitstek

Zodra je het station uit loopt en het water oversteekt richting het centrum loop je recht op het filmmuseum af. Dit is het oudste filmmuseum van Duitsland. Het gebouw stamt uit 1685 en werd oorspronkelijk gebouwd als oranjerie van het stadspaleis en later gebruikt als stallen. Nu is dit imposante gebouw de standplaats van de hogeschool voor film en televisie, het filmmuseum, fototentoonstellingen en bioscoopzalen.

Filmmuseum Potsdam
Het filmmuseum in Potsdam

Een stukje naar rechts achter het filmmuseum is de oude Markt, de Alter Markt met onder andere de Nikolaikerk. Deze kerk is gebouwd in 1830 tot 1837 en doet dienst als Protestantse kerk. Het fortunaportal, de poort van het fortuin, staat helaas in de steigers als wij er zijn.

Nikolaikerk Potsdam
De Nikolaikerk in Potsdam
Fortunaportal Potsdam
De poort van fortuin, fortunaportal in Potdam

Net als in Berlijn vind je in Potsdam ook een Brandenburger tor. Deze poort is gebouwd in 1770 en heeft 2 verschillende zijden. De poort is een stuk kleiner dan die in Berlijn, maar zeker zo mooi.

Brandenburger Tor Potsdam
Brandenburger tor in Potsdam

Pracht en praal in Park Sanssouci

Omdat wij vooral van groen houden en minder van steden, wandelen we naar het Park Sanssouci met het gelijknamige Slot Sanssouci. Bijzonder is dat het park 290 hectare groot is en 70 kilometer aan wandelpad heeft. Hiermee is dit een van de grootste parken ter wereld. Sinds 1990 staat het op de lijst van Unesco werelderfgoed. Hier kun je met gemak een paar dagen rondwandelen en dan heb je nog niet alles gezien. Helaas hebben wij maar een dag om zowel de stad als het park te bekijken en beperken we ons tot een aantal hoogtepunten.

Slot Sanssouci Potsdam
Slot Sanssouci in Potsdam

Slot Sanssouci is zo’n hoogtepunt. Gebouwd in 1745 tot 1747 als zomerpaleis voor de Pruisische koning Frederik de Grote. Hij is begraven in de tuinen van het slot. Het slot gebouwd in Rococo stijl en zit vol met goud en ornamenten. Het slot is van binnen te bezichtigen. Kaartjes kun je bestellen via het Duitse toeristenbureau.

Slot Sanssouci Potsdam
Slot Sanssouci in Potsdam
Tuin slot Sanssouci
De tuin van slot Sanssouci in Potsdam

Een stukje Nederland in Duitsland

Verderop in het park staat een Hollandse windmolen. Deze molen werd gebouwd in 1787 tot 1791 ter vervanging van de bouwvallige oorspronkelijke molen. De molen is in 1861 tot monument verklaard en in 1945 door een Brits bombardement vernietigd en later weer opgebouwd. Sinds 1995 is de molen in het bezit van de molenvereniging Berlin-Brandeburg. Deze windmolen is de beroemdste windmolen van Duitsland.

Hollandse molen in park Sanssouci
De Hollandse windmolen in Park Sanssouci in Potsdam

Via verschillende pracht en praal aan torens en gebouwen wandelen we terug naar de binnenstad van Potsdam. Tot onze verbazing lopen we hier ineens door een zeer Nederlands uitziende straat, het Holländisches Viertel genaamd. Deze wijk is begin 18e eeuw gebouwd voor Nederlandse werklieden die naar Duitsland kwamen om te werken. Om ze beter thuis te laten voelen werd door Johan Bouman deze wijk gebouwd. Het zijn 134 huizen van rode baksteen. In 2014 is de hele wijk gerenoveerd.

Tempel in Potsdam
Pracht en praal in Park Sanssouci in Potsdam
Oranjerie paleis Potsdam
Het Oranjerie paleis in Potsdam
Hollädischer Viertel Potsdam
Holländischer Viertel in Potsdam
Hollandse huisjes Potsdam
Hollandse huizen in Potsdam
De Vliegende Hollander in Potsdam
De Vliegende Hollander mag niet ontbreken in Potsdam
De route die wij hebben gelopen

Informatie
Met de trein ben je in 35 minuten vanuit Berlijn in Potsdam. Na aankomst op centraal station wandel je zo het centrum van Potsdam in.
https://www.potsdamtourismus.de/

Met de trein naar Berlijn
Omdat we niet altijd willen vliegen, gingen wij met de trein vanuit Amersfoort naar Berlijn.
Informatie vind je op nsinternational.nl

 

Recensie Avontuurlijk Cuba

The New Royalty World is een van de grootste boekenblogs in Nederland. Ik ben er dan ook trots op dat ik van Elma een mooie recensie heb gekregen over mijn boek Avontuurlijk Cuba.

Lees de recensie op thenewroyaltyworldblog

    Bestel nu het boek Avontuurlijk Cuba voor € 18,- (exclusief verzendkosten)

    Op deze enorme Bull mag je als toerist even zitten. Tegen betaling, uiteraard.

    Vogels en wildlife Bonaire

    Vogels en wildlife Cuba

      Bestel nu het boek Avontuurlijk Cuba voor € 18,- (exclusief verzendkosten)

      Berlijn is leuker in het donker

      Het is alweer een paar jaar geleden dat ik met mijn beste vriendin in Berlijn was. Na het overzetten van de oude website naar de nieuwe is de post over Berlijn verdwenen. Toch wil ik het jullie niet onthouden en daarom vandaag een nieuwe blog over de nieuwe oude stad.

      Berlijn, oktober 2012

      Vijf dagen hebben we, Monique en ik. Vijf dagen om Berlijn te verkennen, want veel meer dan dat zal het niet worden. We slapen in een appartement van een kennis van een vriendin van Monique. Ze heeft via, via de sleutel ontvangen. De trein zal ons in zeven uur tijd in de grootste stad van Duitsland brengen.

      Mijn eerste indruk is dat de stad ruim opgezet is, vriendelijk en open is en dat alles er nieuw uitziet. Waar de Berlijnse muur jaren een naargeestige sfeer heeft gebracht, is het nu een grote toeristische attractie. Tenminste, wat er nog van over is. Je kunt bij de restanten van de muur een stempel in je paspoort krijgen met een Oost-Berlijns visum. Overal in het centrum lopen verklede militairen waarmee je op de foto kunt en checkpoint Charlie is een groot toeristencircus met een moderne hamburgerketen op de achtergrond. Ik vind er niets aan, maar het hoort blijkbaar bij de stad.

      Veel oud is nieuw in Berlijn

      Tijdens een city-tour in een open bus wordt mijn eerste indruk bevestigd. Veel van Berlijn ziet er oud uit, maar is nieuw gebouwd in oude stijl. Het is een nette stad. Een rustige stad. Vriendelijk ook. Voor mijn gevoel is er nauwelijks verkeer. In de meeste grote Europese steden is het een chaos van auto’s en scooters in de straten, maar hier is de kruising bijna leeg en steekt er slechts een handjevol mensen het zebrapad over.

      Reserveer alles wat je wilt zien van tevoren

      Ondanks dat ik wat sceptisch ben over de traditionele toeristische trekpleisters willen we natuurlijk wel iets van dit alles zien. De Fernsehturm bijvoorbeeld. De televisietoren van 368 meter hoog. Maar als wij met alle moeite de toren hebben bereikt blijkt deze gesloten. Er is een besloten gelegenheid en wij zijn niet uitgenodigd. Om de toren te kunnen bekijken is het beter om vooraf een ticket te boeken. Daar gaan we weer. Dus ook in Berlijn. Er is geen stad meer in Europa waar je spontaan een van de highlights kunt bekijken. We hebben maar vijf dagen inclusief reizen, willen ook nog naar Potsdam dus nu kaartjes reserveren voor over een paar dagen lukt niet. Het parlementsgebouw dan maar. Dat gebouw met die enorme glazen koepel. Die moeten we dan maar gaan bekijken. Maar helaas, ook hiervoor moet je kaartjes bestellen. Omdat we toch iets willen zien besluiten we voor de volgende dag kaartjes te kopen. Gelukkig dat dit zo kort van tevoren nog kan.

      Zie jezelf honderd keer in de koepel van het parlementsgebouw

      Wat moet ik ervan zeggen. De glazen koepel van het parlementsgebouw. Het is enorm en je snapt er niets van. Je ziet jezelf honderd keer terug in de spiegels. Of ik daar nu op zit te wachten?… Het is rond en blijft maar gaan. Druk is het er niet echt, want er schijnen maar een aantal mensen per dag naar binnen gelaten te worden. We lopen naar boven en weer terug naar beneden. Waar je ook loopt, het zicht is en blijft hetzelfde. Het uitzicht naar buiten is op zich wel mooi, ware het niet dat het een grauwe dag is en de view vol staat met hijskranen. Er wordt nog altijd heel wat gebouwd in Berlijn. Aan de andere kant een mooi park met bomen in herfstkleuren. Dat dan weer wel.

      Berlijn bij nacht, Dat is pas mooi

      Berlijn bij nacht. Dat is tenminste indrukwekkend. De Brandenburger Tor wordt versierd met een show van laserlicht. Het is een bijzonder schouwspel en trekt veel bezoekers. De sfeer is goed. Op een aantal andere belangrijke gebouwen hetzelfde. Voorstellingen van lasers. De avond in Berlijn is goed.

      Het meest indrukwekkend is het holocaust memorial in het donker

      Het Holocaust Memorial. Je kunt er niet omheen als je in Berlijn bent. Indrukwekkend. Stilte. Om nooit te vergeten. Bezoek het in de avond en zie dan hoe dit monument tot zijn recht komt. In het donker voel je pas de afschuwelijke leegte die velen gevoeld moeten hebben tijdens de oorlog.

      De laatste dag nemen we in de middag de trein terug naar Nederland en wandelen we nog wat rond in Berlijn. We maken foto’s van wat echte oude kerken en gebouwen en dan gaan we naar het station.

      Berlijn. Een heerlijke stad. Veel oud is nieuw, maar dat hindert niet. Soms is oud ook echt oud. Oude meuk is leuk, is mijn slogan. Daarom heeft Potsdam mij meer aangesproken. Daar is oud ook echt oud. Over Potsdam binnenkort meer.

      De media bevestigt: Cuba zal voorlopig niet veranderen

      Cuba zal de komende veertig jaar niet veranderen

      In mijn boek Avontuurlijk Cuba schrijf ik dat Cuba de komende veertig jaar nog niet zal veranderen. Niet iedereen is dat met me eens. Sommige mensen denken dat de veranderingen heel snel gaan en dat het authentieke Cuba verdwijnt. Deze mensen zijn veelal alleen in de toeristische driehoek Havana. Trinidad en Viñales geweest. Wij zijn verder geweest. Veel verder. Onderstaand nieuwsbericht bevestigt nog maar eens dat de veranderingen helemaal niet snel gaan en eerder worden teruggedraaid. Het communisme zal voorlopig niet verdwijnen. De touwtjes worden alleen maar strakker aangespannen.

      De gekleurde oldtimers zie je alleen maar in de toeristische gebieden
      De gekleurde oldtimers zie je alleen maar in de toeristische gebieden

      nos.nl:  ‘Vanaf vandaag bepaalt Cubaanse overheid wat goede of slechte kunst is’

      In een bericht op nos.nl staat vandaag dat de Cubaanse overheid vanaf nu streng controleert op het organiseren van een tentoonstelling, het maken van kunst of een lied en straatoptredens. Zonder toestemming van de overheid mogen kunstenaars niets meer uitbrengen. Dit is het begin van een stap terug voor Cuba en daarmee bevestigd het land wat ik in mijn boek schrijf: Cuba blijft voorlopig nog een authentiek land met strenge controle van de overheid op alles.

      Buiten de toeristische gebieden is er nauwelijks vervoer en wat er is, is oud
      Buiten de toeristische gebieden is er nauwelijks vervoer en wat er is, is oud

      Veel mensen spreken mijn bewering tegen en denken dat het authentieke Cuba snel zal verdwijnen. Helaas gaan de meeste mensen alleen maar naar de toeristische driehoek Havana, Trinidad en Viñales. Daar worden de prachtige gekleurde oldtimers in stand gehouden voor de toeristen. Het echte leven zie je pas als je uit deze driehoek gaat en slaapt bij de lokale bevolking.

      Lees mijn boek Avontuurlijk Cuba, waarin ik beschrijf hoe het leven van de gemiddelde Cubaan eruitziet. Uitzichtloos, beperkt, maar ook in een land met prachtige natuur. Een land waar alles is, behalve geld en vrijheid.

        Bestel nu het boek Avontuurlijk Cuba voor € 18,- (exclusief verzendkosten)

        Hitchin bij Londen

        Heb jij er al eens van gehoord, Hitchin?

        Een stad met ruim dertigduizend inwoners. Voor de gemiddelde Randstad bewoner is dat een kleine stad. Voor mij als eilandbewoner waar op het hele eiland net zoveel inwoners zijn, is het een grote stad. Hitchin. Sfeervolle Engelse plaats, vlakbij vliegveld London Luton en op de weg richting Cambridge.

        Hitchin staat vol met oude vakwerkhuizen en heeft verschillende beroemde sporters voorgebracht. Maar er is meer te zien in Hitchin. Behalve de gezellige sfeer in de lokale pubs en op het centrale plein kun je hier genieten van een aantal half-tamme loslopende eekhoorns. Je vind ze in de tuin van de St Mary’s Church. Het grappige is dat in Luton ook de St Mary’s Church staat en dat wij tijdens onze wandeling in Kensworth langs de St Mary the Virgin Church liepen. Bijna alle kerken in Engeland heten St Mary. Het is dus op zich niet zo bijzonder dat hier deze kerk ook te vinden is. Wat deze kerk wel bijzonder maakt is dat het de kerk van de verzoening is. Deze kerk wordt niet alleen gebruikt voor religieuze diensten, maar ook voor activiteiten die leiden tot verzoening. Theater, muziek, presentaties en debatten. En dan natuurlijk de leuke eekhoorns in het park rond de kerk.

        Grijze eekhoorns dartelen vrolijk rond bij de St Mary Church of Hitchin
        Grijze eekhoorns dartelen vrolijk rond bij de St Mary Church of Hitchin

        De grijze eekhoorn komt oorspronkelijk uit Amerika en Canada, maar is nu erg algemeen in Engeland
        De grijze eekhoorn komt oorspronkelijk uit Amerika en Canada, maar is nu erg algemeen in Engeland

        Musea in overvloed in Hitchin

        Naast de kerk en de oude vakwerkhuizen zijn er in Hitchin vijf musea. Ik noem maar even: Britisch School Museum, North Hertfordshire Museum, Stotfold Watermill & Nature Reserve, Hitchin Museum and Art Galery, North Herts Museum. Omdat ik hier maar vier dagen was en we een dag gewandeld hebben en een dag in het Imperial War Museum in Duxford hebben doorgebracht, heb ik geen museum bezocht. Wel heb ik genoten van de stralende herfstzon en van de goede sfeer in de lokale pub. Wat een leuke plek is Hitchin. Kleine eigentijdse winkeltjes in overvloed, gezellige pubs en binnen handbereik de bekende koffiemaker en hamburgergigant. Het Primary Hotel is een prachtig gebouw uit de veertiende eeuw met een enorme tuin. Je kunt hier zomaar lekker rondwandelen.

        De Churchyard is het straatje richting de kerk met oude vakwerkhuizen
        De Churchyard is het straatje richting de kerk met oude vakwerkhuizen

        De St Mary Church in Hitchin
        De St Mary Church in Hitchin

        Overal vind je oude vakwerkhuizen in Hitchin
        Overal vind je oude vakwerkhuizen in Hitchin

        Bezoek Londen? Slaap in Hitchin!

        Wij hoorden van de lokale bevolking dat Luton momenteel niet zo leuk is om te verblijven. Iets met jongeren op straat en overlast en met name in de avond en nacht. Ga je naar Londen en vlieg je op Luton? Slaap dan in Hitchin. Met de trein ben je zo vanaf vliegveld Luton in Hitchin en vanuit Hitchin ben je in een half uurtje met de trein in Londen. In Hitchin is sfeer en in Hitchin is van alles te zien en te doen.

        Hier eten de mensen hun ontbijt bij de bakker voor de deur
        Hier eten de mensen hun ontbijt bij de bakker voor de deur

        Het Priory Hotel in Hitchin, een gebouw uit de veertiende eeuw
        Het Priory Hotel in Hitchin, een gebouw uit de veertiende eeuw

        Scheefstaande oude vakwerkhuizen zijn hier heel normaal
        Scheefstaande oude vakwerkhuizen zijn hier heel normaal

        Freeman Hardy & Willis was sinds 1875 een mega keten van schoenwinkels in Engeland
        Freeman Hardy & Willis was sinds 1875 een mega keten van schoenwinkels in Engeland

        Ontbijten en koffie drinken doe je in Hitchin bij het Hitchin Coffee Lab
        Ontbijten en koffie drinken doe je in Hitchin bij het Hitchin Coffee Lab