Kennedy Space Center Florida

Het Kennedy Space Center is groots in alles

Indrukwekkend, interessant, typisch Amerikaans en de natuur? Die is bizar. 

Het Kennedy Space Center op Cape Canaveral stond niet op mijn lijstje toen ik hoorde dat ik twee dagen naar Florida mocht. Persoonlijk had ik meteen ideeën over hoe we in die paar dagen de prachtige natuur van Florida konden ontdekken. Mijn man dacht daar anders over. Tenslotte was het zijn werk dat ons korte tijd naar Amerika bracht en het Kennedy Space Center stond bovenaan zijn wensenlijst.

Met de beloofte dat de tweede dag in het teken zou staan van de natuur ging ik braaf mee naar de grootste en meest bekende lanceerbasis ter wereld. Van pretparken en entertainment hou ik helemaal niet, maar ik moet eerlijk toegeven dat het Kennedy Space Center diepe indruk op me heeft gemaakt.

De dagopening is een spontaan indrukwekkend staaltje Amerikaans chauvinisme

Vanwege onze jetlag waren we uitermate vroeg wakker en reden we ruim voor de opening van het park al richting Cape Canaveral. Het dak van onze gehuurde knalrode Chevrolet Camaro stond lekker open en geheel in stijl stonden we vooraan in de rij bij de ingang van het Kennedy Space Center.

Rondrijden in een Chevrolet Camara convertable
Rondrijden in een Chevrolet Camara convertable

De portier liet ons lekker snel door zodat we ruim voor negen uur bij de poort van het park stonden. Enkele schoolbussen hadden hun lading leerlingen al uitgespuwd en rondom ons stond al een kleine honderd man te wachten. Klokslag negen uur klonk The Star-Spangled Banner uit de luidsprekers, het Amerikaanse volsklied. Wat er toen gebeurde is voor mij één van de meest indrukwekkende gebeurtenissen van deze dag. Alle Amerikanen, geen enkele uitgezonderd, sprongen rechtop, legden hun rechterhand op hun hart en zongen luidkeels het volkslied mee. Ze keken allemaal naar de Amerikaanse vlag. Zelfs alle losgeslagen scholieren stonden strak in het gelid en zongen mee. Ik wist niet wat ik zag. Geen opgelegde propaganda, maar spontaan, uit vaderlandlievendheid, door elke Amerikaan meegezongen.

Een stuk historie in Rocket Garden

Meteen bij binnenkomst loop je tegen een collectie van de oudste raketten aan in Rocket Garden.

Rocket Park in Kennedy Space Center
Rocket Park in Kennedy Space Center

Rechts vooraan staat een replica op volle schaal van de Mercury-Atlas (1). In 1920 was John Glenn  de eerste Amerikaan die in de Friendship 7 een baan om de aarde maakte.

Links daarnaast staat de Mercury-Redstone (2) waarin in 1961 voor het eerst een levend wezen het universum in ging, de chimpansee Ham. Een paar maanden later was het Alan Shephard die in de Mercury-Redstone de eerste gelanceerde mens was.

Recht voor de Mercury-Atlas staat de Atlas-Agena (3). In 1963 maakte deze ruimteraket 8 missies waarbij meer dan 11.000 foto’s van de maan werden gemaakt, inclusief enkele close-ups van de plaats waar de Apollo 11 later zou kunnenlanden.

Links naast de Atlas-Agena zie je de Delta (4). De Delta werd in 1960 zonder bemanning gelanceerd in een baan rond de aarde.

De Juno 1 (5) lanceerde in 1958 de eerste sateliet in een baan rond de aarde.

De Gemini-Titan 2 (6) was een intercontinentale raket die in staat was een nucleaire lading af te schieten over een lange afstand. Hoewel deze nooit echt is gebruikt werden er in 1965 en 1966 tests mee gedaan.

Wat je niet op de foto ziet is de Juno 2. De Pinoeer 4 was de laaste missie van de Juno raketten en werd in 1959 naar de maan gestuurd om foto’s te maken.

Groot, groter, grootst

Zoals alles in Amerika is ook alles in het Kennedy Space Center groot, groter en grootst. Het meest bekende project van de NASA is de Space Shuttle. Voor de ingang van het inmens grote gebouw waar je de Atlantis, een van de Space Shuttles kunt zien, staat een levensgrote lanceerraket van de Space Shuttle.

Een replica van de Space Shuttle lanceerbasis
Een replica van de Space Shuttle lanceerbasis

Je ziet Richard bij de linkerpoot staan als ienieminie poppetje. Het is niet te beschrijven hoe groot dit gevaarte is. Dit is de ware grote van een lanceerraket die echt de lucht in gaat. In de hal krijgen we eerst informatie over de Space Shuttle te zien en worden we richting een filmzaal gedirigeerd. Alleen de film al was een bijzonder indrukwekkend geheel. Hieronder een kleine impressie van de film.

De verrassing na de film

Ingespannen stonden we naar de film te kijken. Zonder dat we het in de gaten hadden was de film afgelopen en stonden we op magistrale wijze oog in oog met de Atlantis. Het filmdoek loste als het ware op zonder dat we het in de gaten hadden. Bijzonder mooi gemaakt.

De Atlantis is samen met de Challanger, Columbia, Discovery en Endeavour één van de vijf Space Shuttle raketten. Drie andere Space Shuttles Enterprise, Explorer en Pathfinder zijn nooit gelanceerd. De Enterprice en Pathfinder werden gebruikt als testmateriaal en de Explorer is een replica voor een tentoonstelling.

De Atlantis is de vierde Space Shuttle
De Atlantis is de vierde Space Shuttle

Zoals hij hier tentoongesteld wordt, is de Atlantis 33 keer de ruimte in geweest. Het was de vierde space shuttle die gebouwd werd en is op 7 oktober 1985 voor het eerst gelanceerd. De Challanger en de Columbia waren daarvoor helaas verongelukt.

De Atlantis is van dichtbij de bewonderen
De Atlantis is van dichtbij de bewonderen

Omdat we zo vroeg waren was er nog bijna niemand in de hal. We konden in alle rust alle details van de shuttle bekijken. Ondanks dat ik helemaal niets heb met ruimtevaart, vond ik dit toch wel een indrukwekkende tentoonstelling. Dat je zo dichtbij zo’n enorm ruimteschip kan komen dat zo vaak in de ruimte is geweest, is erg bijzonder.

De 2 stuwraketten gebruiken 7.700 kilo brandstof per seconde. Ze werken 2 minuten en 10 seconden. Elke stuwraket levert 1320 ton stuwkracht. Na de lancering vliegt de Atlantis op eigen kracht verder.

Motoren van de Atlantis
Motoren van de Atlantis

De mislukte telescoop van dichtbij

De Hubble Telescoop
De Hubble Telescoop

De Hubble telescoop is ook te bewonderen in de Space Shuttle hal. In 1990 is de telescoop door de Discovery in een baan rond de aarde gebracht. Verschillende technische storingen zorgen ervoor dat de Hubble niet het gewenste succes had en terugkeerde op aarde.

Eindelijk naar buiten en wat je daar allemaal tegenkomt

Nadat we de hal meter voor meter hebben bekeken is het tijd om naar buiten te gaan en te zien hoe en waar de Space Shuttles gelanceerd werden. Je bent verplicht om plaats te nemen in een bus en dat is niet mijn stijl, maar in dit geval maar goed ook. Het wemelt op Cape Canaveral van de alligators. Zo’n 6.000 tot 8.000 stuks leven hier in het wild. Vanuit de bus zagen we inderdaad een parkeerplaats bij een fabriekshal waar in een poel een alligator rond zwom. Bizar om te bedenken dat hier dagelijks medewerkers van het KSC uit de auto stappen en naar hun werk lopen. In mijn blog over mijn vijf bijzondere belevenissen in Florida schreef ik al over de vele alligators die hier leven.

Alligators zitten in elke poel op Cape Canaveral
Alligators zitten in elke poel op Cape Canaveral

De bus maakt een tour door het niet publieke gedeelte van Cape Canaveral. Je ziet de enorme loods waar de Space Shuttle gebouwd is en waar nu weer wordt gewerkt aan een nieuw project.

Op Cape Canaveral staan meer dan veertig lanceerplatforms. Platform 39 is de meest bekende en bestaat uit 39A en 39B. De Space Shuttle werd vanuit de loods vervoerd via een mobiel platform naar de lanceerbasis. Als je hier met de bus langs rijdt is het niet te bevatten wat een geweld er vrij komt tijdens een lancering. Onder het platform zit een systeem dat tijdens de lancering het beton af moet koelen. Naast de lanceerbasis staat een watertoren die het systeem moet voorzien van water.

Lanceerplatform 39 A of B
Lanceerplatform 39 A of B
Lanceerplatform met watertank
Lanceerplatform met watertank

De Apollo raketten zijn een verhaal op zich

We worden met de bus naar de Apollohal gebracht. Ook hier worden we verwelkomd met een film. Een ouder echtpaar staat dichtbij het doek en ik kan het niet laten hier een foto van te maken.

Film over de Apollo
Film over de Apollo

Van de draagraket Saturnus zijn er dertien gemaakt. De Apollo kent zeventien versies. Het Apolloproject duurde van 1963 tot 1972. In de hal staat de Apollo met de Saturnus V staan tentoongesteld in het Kennedy Space Center. Je wandelt langs die raket die op ware grootte te bewonderen is.

De Apollo met Saturnus V
De Apollo met Saturnus V
Een deel van de stuwraketten van de Apollo
Een deel van de stuwraketten van de Apollo
De capsule van de Apollo
De capsule van de Apollo

De Apollo bestaat uit meerdere delen. Telkens werd een deel afgestoten in de ruimte en vloog een kleiner deel verder. Er zitten op meerdere plekken stuwraketten. Uiteindelijk blijft de kapsule over en daarin verbleven de astronauten in de ruimte.

De commandomudule van de Apollo 14
De commandomudule van de Apollo 14
Zo zit je in de capsule van de Apollo
Zo zit je in de capsule van de Apollo

Ik zou niet graag in zo’n krappe ruimte hebben gezeten. De Apollo had tot doel de mens op de maan te laten landen. Neil Armstrong was op 20 juli de eerste mens die met de Apollo 11 op de maan landde. Op 11 december 1972 was het de Apollo 17 die als laatste mensen op de maan bracht. De maanwagen die tentoongesteld staat was daarbij.

De maanwagen
De maanwagen

Spaceijs en een bijzondere bewoner op de plek waar de meeste herrie wordt geproduceerd

Een raketlancering gaat gepaard met een oorverdovend lawaai. De alligators hebben daar overduidelijk geen last van. Maar wat ik nog veel spectaculaierder vind is dat er al dertien jaar een Amerikaanse Zeearend nestelt op Cape Canavaral. Hoog in een boom, langs de weg en niet ver weg van een lanceerplatform dat nog regelmatig wordt gebruikt. Zo zie je maar dat wij mensen vaak denken dat dieren last hebben van lawaai, maar dat de praktijk vaak anders is.

Nest van een Amerikaanse Zeearend op Cape Canaveral
Nest van een Amerikaanse Zeearend op Cape Canaveral
Nest van een Amerikaanse Zeearend op Cape Canaveral
Nest van een Amerikaanse Zeearend op Cape Canaveral

Om de dag af te sluiten eten we spaceijs en rijden we in onze cabriolet op het gemak terug naar het hotel.

Spaceijs
Spaceijs

Ik had het nooit kunnen denken en ik wilde eigenlijk helemaal niet hier naartoe, maar ik ben heel blij dat ik het gezien heb. Het is een indrukwekkend en groots geheel met een aantal leuke verrassingen.

Informatie:
Kennedyspacecenter
Florida
your-rv-lifestyle.com/things-to-do-in-florida

 

 

Kanovaren tussen de krokodillen

Kanovaren op de Wekiva rivier in Florida

Als iemand tegen mij zegt dat iets gevaarlijk is en dat ik het beter niet kan doen, dan ga ik het juist doen. Kanovaren tussen de krokodillen was niet bepaald de favoriete keuze van mijn familie, maar gelukkig krijg ik mijn partner altijd wel mee op avontuur. Omdat we slechts twee dagen in Florida waren moesten we een keuze maken. Cape Canavaral op de eerste dag bezoeken stond vast. Hoewel ik normaal gesproken van te voren niets plan en op reis ter plekke wel zie waar ik terecht kom, was dat voor deze korte reis niet te doen. Ik had dus wat speurwerk op internet verricht en moest een keuze maken tussen een airboat tour en kanovaren tussen de krokodillen. We kozen voor het laatste. Kanovaren op de Wekiva rivier, waar het barst van de krokodillen. Of beter gezegd: alligators.

Het verschil tussen een krokodil en een alligator heb ik in een eerder blog al uitgelegd. Hier kun je ook meteen lezen en zien dat we uiteindelijk toch tijd hadden om ook de airboat tour te doen.

Een overzichtsfoto van de Wekiva rivier in Florida
Een overzichtsfoto van de Wekiva rivier in Florida

Op zoek naar de alligators

De Wekiva rivier (soms Wekiwa rivier genoemd) is een 16 mijl (25.7 kilometer) lange rivier die ontspringt bij de natuurlijke bron Wekiva Springs. De rivier kronkelt door Wekiva Springs State park. De Wekiva rivier vind haar aansluiting bij de St. Johns rivier, de langste rivier van de staat Florida.

In de rivier barst het van het wildleven. Vele vogelsoorten, schildpadden en dus ook alligators. Naast de vele dieren is het een ontzettend groene oase. En hier kun je dus heerlijk met een kano rondvaren.
Wij stapten op aan de Wekiva Circle, precies bij de bron van de rivier. Er zijn ook mogelijkheden om verderop aan de rivier in een kano te stappen, bijvoorbeeld bij Wekiva Island. Hier kun je ook fluisterbootjes huren.
Met mijn camera in de aanslag en een paar flesjes water voor het grijpen stapten we opgetogen in de kano. Vooraf moesten we een formulier ondertekenen dat we toch echt op eigen risico de rivier opgingen en bij het instappen werden we nogmaals gewaarschuwd voor de alligators en erop gewezen dat we vooral in de kano moesten blijven zitten.

Op zoek naar alligators in de Wekiva rivier
Op zoek naar alligators in de Wekiva rivier

Met de stroom mee gaat het makkelijk

Omdat we vanuit de bron de rivier op gingen hadden we een zachte stroom mee. Het paddelen ging als vanzelf. We hebben immers thuis een Canadese kano waar we zo af en toe mee op pad gaan.

Nog voordat we bij de eerste bocht waren had ik al een aalscholver op de foto, die prinsheerlijk op een uitstekende boomstam zat te drogen. Omdat ik nooit dieren wil verstoren had ik mijn 70-200 mm lens op de camera gezet. Groot genoeg om van afstand dieren vast te leggen en klein genoeg om ook nog wat landschapsfoto’s te kunnen maken. Daarnaast had ik mijn mobiele telefoon paraat om foto’s te maken met nog meer overzicht. Vanuit een wiebelende kano foto’s maken valt niet mee en vele foto’s zijn helaas bewogen.

Een aalscholver zit op te drogen op een uitstekende tak
Een aalscholver zit op te drogen op een uitstekende tak

De rivier ligt vol met omgevallen boomstammen en oude takken steken net boven het water uit. In elke tak zien we een alligator en telkens als we iets horen schrikken we een beetje, maar een echte alligator zien we niet. Wat we wel zien is heel veel schildpadden. Van groot naar klein, soms wel zes bij elkaar. Bij sommige schildpadden is het patroon op de rug niet meer zichtbaar omdat het is vol gegroeid met alg en mos. Ze liggen rustig te zonnen op de uitstekende boomstammen. We blijven op een meter of drie afstand en ze zijn het blijkbaar gewend, want aanstalten om het water in te gaan maken ze niet. Het leuke is dat het hier barst van de waternavel. Een waterplantje dat ook groeit in het gebied waar ik boswachter ben en waar ik altijd graag over vertel.

Het patroon van de rug van de schildpad is niet meer zichtbaar door aangroei
Het patroon van de rug van de schildpad is niet meer zichtbaar door aangroei
Een zilverreiger sluipt langs de kanten op zoek naar vis
Een zilverreiger sluipt langs de kanten op zoek naar vis
Met gestrekte poten ligt deze schildpad op te warmen
Met gestrekte poten ligt deze schildpad op te warmen

Hoe gevaarlijk is een alligator eigenlijk?

Nadat ik heel veel foto’s heb gemaakt van de schildpadden, vogels en het groen langs de rivier, kwamen we helaas tot de conclusie dat we geen alligators zouden zien. We hadden niet de tijd om de hele rivier af te peddelen en een mogelijkheid om aan het eind de kano achter te laten en met een bus terug te gaan is er niet. We moesten stroomopwaarts terug en dat was nog een hele klus.

De medewerkers van de kanoverhuur wijten het niet zien van alligators aan het koude weer. Het was inderdaad wat bewolkt, maar voor onze begrippen nog steeds lekker warm. De alligators liggen graag om de omgevallen bomen in het water om op te warmen in de zon. Omdat de zon niet door kwam, bleven ze in  het water. Jammer, maar niets aan te doen.

Toen we later die middag toch nog tijd hadden om een airboat tour te doen zagen we wel alligators en werden we ook met onze neus op de feiten gedrukt als het gaat om hoe krachtig en snel een alligator is. Achteraf ben ik blij dat we ze in de smalle kano niet tegen gekomen zijn. Ze zijn echt enorm groot en kunnen heel erg snel zijn als ze een prooi zien.

Zou ik het nog een keer doen? Ja. Absoluut. Maar dan niet in een kano, maar een fluisterboot. Dat scheelt veel spierkracht en je kunt veel grotere afstanden afleggen.

Een ibis soort waarvan ik de naam niet precies weet
Een ibis soort waarvan ik de naam niet precies weet
Een Amerikaanse slangenhalsvogel
Een Amerikaanse slangenhalsvogel

Kijk voor meer foto’s op mijn pagina wildlife.

Informatie:
Kano huren Wekiva Springs
Fluisterboot of kano huren Wekiva Island

5 bijzondere belevenissen tijdens mijn korte vakantie in Florida

Een mega korte vakantie in Florida

Wat ga je doen als je twee dagen met vakantie in Florida bent? De voorbereiding duurde langer dan ons verblijf en de keuze voor de activiteiten was niet te doen. Ik wilde zoals altijd veel te veel.

Ik heb het vast al eens verteld, maar het kan geen kwaad om nog eens te benadrukken dat ons leven niet bepaald standaard is. Mijn man vliegt voor zijn werk de hele wereld over. Dit keer stond er een korte reis naar Florida op het programma en ik mocht mee. Donderdag heen, zondagmiddag terug. Ik moest dus een planning maken voor twee hele dagen en een halve dag. Een ding stond vast: een bezoek aan het Kennedy Space Centre behoorde tot de categorie ‘moeten’. Het is onvoorstelbaar wat we in zo’n korte tijd allemaal gedaan en gezien hebben. In deze blog beperk ik me tot de vijf bijzondere belevenissen in de meest zonnige staat van Amerika, Florida.

1. Het is niet te missen: de alligators van Florida. Ze zijn werkelijk overal.

De Everglades is het Nationale Park van Amerika dat bekend staat om de vele alligators die er leven. Je kunt met een airboat een tour maken door de Everglades om de monsters te bekijken. Everglades National Park ligt in het zuiden van Florida, ten oosten van de stad Miami. Maar wist je dat je helemaal niet naar de Everglades hoeft te gaan om de alligators te zien? Je vind ze namelijk in heel Florida en soms akelig dichtbij.

Florida bestond totdat het in 1513 ontdekt werd door de Spanjaard Ponze de León grotendeels uit moeras. De huidige Everglades vormden tot die tijd een gebied dat zo groot was als de helft van de staat Florida. Als je op de kaart kijkt zie je dat de meren en rivieren tot de zuidkant van Orlando doorlopen. De alligators leven nog steeds in al die meren en rivieren, maar ook in kleine poelen in de stad kun je ze vinden.

Alleen al op het NASA terrein Cape Canavaral leven 6.000 tot 8.000 alligators. Op onderstaande foto zie je hoe we vanuit de bus een alligator in het water zien liggen. Vlakbij staan de auto’s geparkeerd van de medewerkers van NASA en er zit geen hek tussen.

Een alligator zwemt in een vijver op het NASA terrein
Een alligator zwemt in een vijver op het NASA terrein

Airboat tour, op zoek naar alligators

Voor een airboat tour hoef je ook niet naar het zuiden te rijden. Wij zijn geland op Orlando Sanford International Airport en sliepen in een hotel in de stad Titusville, vlakbij Cape Canavaral. Net onder Orlando ligt Lake Tohopekaliga. Onder de naam Boggy Creek kun je hier ook een airboat tour maken. Maar ook boven Orlando in de omgeving van Lake Apopka en zelfs net buiten Titusville in de omgeving van St. Johns National Wildlife Refuge kun je een tour maken met een boot die zo plat is dat hij over alle waterplanten en het riet in de moerassen heen kan varen, zonder schade aan te brengen.

Wat me vooral opviel was de enorme herrie die de propellor van zo’n airboat maakt. De vogels die in dit gebied leven zijn het blijkbaar gewend, want ze vliegen niet eens weg als de airboat met hoge snelheid en veel lawaai langs komt scheuren.

Ook hier duurde het niet lang voordat we de eerste alligators konden bekijken.

Een grote alligator in Lake Tohopekaliga
Een grote alligator in Lake Tohopekaliga
Een baby alligator in Lake Tohopekaliga
Een baby alligator in Lake Tohopekaliga
Nog zo'n alligator, gezien tijdens de airboat tour
Nog zo’n alligator, gezien tijdens de airboat tour
De airboat van Boggy Creek
De airboat van Boggy Creek

Bij het hotel hing dit bordje aan het hek:

Dit bord aan het hek van het hotel waarschuwt voor alligators
Dit bord aan het hek van het hotel waarschuwt voor alligators

En het is echt waar, ook hier in deze poel zat een alligator. Vlak naast het hotel.

Een veel voorkomend bord met waarschuwingen voor de alligators
Een veel voorkomend bord met waarschuwingen voor de alligators
Ik sta voor de auto vlakbij alligators in het water
Ik sta voor de auto vlakbij alligators in het water

Nog een voorbeeld van een watergebied waar een bordje staat met waarschuwingen voor de alligators. Ik sta doodleuk naast de auto foto’s te maken en in dit water zitten alligators. Dit water was hemelsbreed vijfhonderd meter van ons hotel.

Wat is nou eigenlijk het verschil tussen een alligator en een krokodil?

Ten eerste het leefgebied. Krokodillen leven in Afrika en Australië en leven vooral in droge- en soms zelfs woestijngebieden. Alligators leven in Noord Amerika en zitten in moerasgebieden. Verder is er een verschil in snelheid. De alligator is een stuk minder snel dan een krokodil. Dit verklaart waarom er zo makkelijk veel alligators tussen de mensen in Florida kunnen leven. De alligator is zwaarder en sterker dan de krokodil, maar dus ook een stuk trager. Het laatste verschil zit in de bek. Krokodillen hebben een lange, smalle bek en een alligator een kortere en bredere bek.

2. Nummerborden zijn een sieraad voor de auto

Dat alle auto’s in Amerika groot, groter, grootst zijn is algemeen bekend. Dat de nummerplaten van alle staten in Amerika een eigen kleur en logo hebben weten de meesten van u ook wel. De nummerborden van Florida hebben de kleuren oranje en groen. Het nummerbord van South Carolina kwamen we ook tegen en vind ik persoonlijk een van de mooiste met blauw en oranje.

Maar dat de nummerplaathouders als echte sieraden worden gezien, dat wist ik niet en u vast ook niet. Zo zagen we de omlijstingen in allerlei maten en kleuren, soms voorzien van een tekst. De meest opvallende waren de adelaars in zilverkleur. Helemaal opgepoetst tot alles blinkt. U begrijpt dat ik niet zomaar foto’s van auto’s met nummerplaten mag publiceren, dus als voorbeeld enkele plaatjes van internet:

Het is een feest om de auto’s te zien rijden met alle versierselen. Alsof ze nog niet genoeg opvallen met de grootte en het zware geluid.

3. Het volkslied van Amerika en de trots van de Amerikanen

Tijdens de eerste dag van ons verblijf in Florida stond een bezoek aan het Kennedy Space Centre op de planning. Vanwege de jetlag waren we al om 5 uur in de ochtend klaarwakker. Na een vroeg ontbijt reden we in onze huurauto, een Chevrolet Camaro Convertable, met ons open dak richting Cape Canavaral. De poorten waren nog gesloten, maar er stond al een kleine rij. De portier liet de wachtenden al snel binnen met het gevolg dat we om vijf minuten voor negen voor de ingang stonden. Er stond al een behoorlijke groep mensen en de eerste bussen met schoolkinderen waren al uitgeladen. Klokslag negen uur klonk The Star-Spangled Banner. Het Amerikaanse volkslied. En wat er toen gebeurde zal ik nooit vergeten. Alle mensen draaiden zich om richting de vlag die al hoog in de mast wapperde. Mannen deden hun petten af en iedereen, ook alle schoolkinderen, legen hun hand op hun hart, stonden in de houding en zongen het volkslied mee. Zoiets heb ik in ons eigen land nog nooit meegemaakt. Een typisch staaltje Amerikaanse trots. Nadat het volkslied was afgelopen mochten we door de poort naar binnen. In een ander blog zal ik vertellen wat we allemaal gezien hebben op Cape Canavaral.

4. De mensen, de dieren

Wat me het meest opgevallen is aan het gedrag van de mensen en de dieren, is de omgekeerde wereld in vergelijking tot Nederland. De mensen zijn extreem vriendelijk. Overdreven zelfs. Iedereen vraagt: “how are you?”, maar niemand verwacht een antwoord. Ze lopen de benen vanonder hun lijf om je te bedienen. De keren dat we gevraagd zijn om een refill, het her vullen van je glas of beker, zijn ontelbaar. Veel, meer, meest en vooral groot. Of het gemeend is weet ik niet. Het is een vorm van typisch Amerikaans overdreven doen. Maar de echte persoon achter de mens leer je niet kennen. Antwoorden op vragen over hoe het nu echt is krijg je niet. Iedereen is afstandelijk en lacht alles weg.

Bij toeval belandden we in een bar/eetgelegenheid waar die avond een band speelde. Het parkeerterrein stond vol met motoren. Omdat wij ook motor rijden vonden we het wel leuk om daar even te kijken. Het was er vol en druk, maar er was nog wel hier en daar plek. Maar niemand stond het toe om ons erbij te laten zitten, laat staan een praatje te maken. We werden simpelweg weggekeken. Heel jammer dat de lokale bewoners zo gesloten zijn.

Dan de dieren. Dat is een ander verhaal. Vooral de vogels zijn een stuk minder schuw dan in Nederland. Om in ons land een vogel op de foto te krijgen moet je veel moeite doen en vooral veel geduld hebben. Het lijkt wel of de vogels in Florida gewend zijn aan mensen en lawaai en het juist leuk vinden om te poseren voor een foto. Ze blijven rustig zitten of verschuiven een klein beetje van plek. Voor een liefhebber als ik de ideale gelegenheid om wat mooie exemplaren vast te leggen.

Het vrouwtje van de boat-tailed Grackle. In het Nederlands de bootstaarttroepiaal
Het vrouwtje van de boat-tailed Grackle. In het Nederlands de bootstaarttroepiaal
2 mannetjes van de boat-tailed Grackle. In het Nederlands de bootstaarttroepiaal
2 mannetjes van de boat-tailed Grackle. In het Nederlands de bootstaarttroepiaal
De Amerikaanse slangenhalsvogel
De Amerikaanse slangenhalsvogel
De witte Ibis
De witte Ibis

Meer vogels en andere dieren zie je in het album Florida Wildlife.

5. Alle auto’s toeteren

Als laatste wat mij opviel is dat alles herrie moet maken. In Nederland doe je de auto op slot en hoor je slechts een klik. In Amerika moet elke auto twee keer toeteren bij het afsluiten en openen. Op den duur wordt je er gek van. Alles toetert om je heen.

Tot slot

Amerika en met name Florida is een plek om naar terug te gaan. Twee dagen was echt veel te kort. De natuur is schitterend, al is deze niet overal makkelijk begaanbaar. Door de aanwezigheid van de vele alligators kun je niet overal vrij wandelen. Op veel plekken zijn paden aangelegd waar je veilig kunt lopen, maar het meeste wordt met de auto of per boot verkend.

Naast alle Disney attractieparken en het Kennedy Space Centre is er nog zoveel meer te ontdekken in Florida. En als laatste het warme weer. Het is er altijd heerlijk van temperatuur en zelfs als het regent blijft het aangenaam. Voor mij was dit de eerste keer in Amerika en ik ben om. Ik ga zeker nog eens terug.

Info

your-rv-lifestyle.com/things-to-do-in-florida
visitflorida.com
airboat Boggy Creek
kano varen Wekiwa springs