Wandelen in Frankrijk: de chaos van Huelgoat

Ontdek tijdens het wandelen in Frankrijk de mysterieuze chaos van Huelgoat

Een chaos van enorme zwerfkeien domineert het dorpje Huelgoat in het Franse Bretagne. Duizenden toeristen per jaar bezoeken het forêt de Huelgoat, het bos van Huelgoat. Huel is een bretonse vertaling van ‘hoog’ en goat komt van het bretonse geit en betekent ‘hout’. Letterlijk is Huelgoat dus Hooghout of Hoogwoud.

Er bestaan verschillende legendes over hoe de grote keien hier terecht zijn gekomen, maar een exacte uitleg is er niet. Veel verhalen worden gelinkt aan koning Arthur en één van de legendes vertelt het verhaal van de reus Garguantua. Hij zou in het bos hebben gelopen toen hij vreselijke honger kreeg. Van de bevolking kreeg hij dunne pap, omdat ze te arm waren om meer te bieden. Toen hij verderliep richting Léon was hij zo boos van de honger dat hij een aantal grote keien die langs de kust lagen opraapte en richting Huelgoat slingerde.

Legendes of waarheid, het maakt niet uit. Huelgoat is prachtig om te wandelen in Frankrijk

Wat de verhalen ook vertellen, de waarheid zullen we nooit weten en dat maakt niet uit. Wandelen in Huelgoat in Frankrijk is de moeite waard. Het bos is tien vierkante kilometer groot en daagt je uit in verschillende gradaties te wandelen. Je kunt het rustig glooiende pad langs de rivier volgen, maar ook een uitdagender route kiezen tussen de rotsen door.

In het bos kom je verschillende bezienswaardigheden tegen. Naast de chaos van keien,  Le Chaos de Rochers, kun je ook genieten van de duivelsgrot, de paddenstoel – Le Champignon, de beweegbare rots – La Roche Tremblante, het zwembad van de feeën – La Mare aux Fées , het zwembad van de wilde zwijnen – La Mare aux Sangliers, Arthur’s rots – La Grotte d’Artus en Arthur’s kamp – Le Camp d’Artus, daar heb je hem weer, Koning Arthur die een fort op de heuvel aan de kaap bouwde. Stuk voor stuk plekken die tot je verbeelding spreken en die je niet alleen moet zien, maar vooral moet ervaren.

De verwarde man die nog in oorlog leeft

Tijdens onze wandeling door het bos van Huelgoat stopten we om een oude begraafplek te bekijken. We probeerden het bord te ontcijferen toen we werden aangesproken door een verwarde oude man. Onze kennis van de Franse taal is niet zo best, maar wat we begrepen van de man is dat hij nog steeds in oorlog leefde en niet beter wist dan dat de vijand dichtbij zat en gevaarlijk was. In feite waarschuwde hij ons om verder te gaan en niet om te kijken.

Even verderop was er nog een oorlogsmonument en bij het lezen van de tekst bleek wel dat hier heftig gevochten is in oorlogstijd.

Gelukkig is de oorlog al lang voorbij en kun je veilig ronddwalen in het bos.

De grond zit vol mineralen en graniet

Het gebied van Huelgoat wordt ook wel het “mineralogisch museum” van de wereld genoemd. Het was hier dat voor het eerst ter wereld de mineralen  plumbogummite (1779) en laumontite (1785) werden ontdekt. Daarna werd kwarts, cordoriet, erts en graniet gevonden. ‘Het Hart van het Graniet’ is een naam die werd gegeven aan Huelgoat.

Wandelroutes in het bos van Huelgoat

Het beste parkeer je de auto bij de de molen van de chaos – Moulin du Chaos. Hiervandaan zijn de verschillende paden gemarkeerd. De GR37 en de GR380 twee van de grote routepaden in Frankrijk kruisen elkaar bij Huelgoat. In 2006 liep ik met mijn ex-man en mijn zoon die toen net twee jaar was een deel van de GR34. Ook zo’n mooi voorbeeld van de Franse GR paden. Foto’s van dit oude blog kun je hier zien.

Ook d Europese wandelroute E5 van Bretagne naar de Adriatische zee komt door Huelgoat.

Meer informatie over wandelroutes in en rond Huelgoat vind je op de websites: randobreizh.fr en bretagne-finistere-huelgoat.com.

Huelgoat ligt aan een kunstmatig meer

De rivier Le Fao komt van de toppen van de Monts d’Arrée uit in het kunstmatige meer van Huelgoat. Vanuit dit meer stroomt de rivier d’Argent met kletterend geweld naar beneden, het dal van het bos in. De watermolen Moulin de chaos werd op 18 juli 2018 heropend nadat hij was gekocht door Jean-Luc Dumont. Hij zorgde ervoor dat de molen werd gerestaureerd en bied nu plaats aan 18 kunstenaars om hun werken te vertonen. Sinds 1991 was de molen eigendom van het Regionaal Natuurpark van Armorica (PNRA). Na een restauratie periode gebeurde er weinig totdat de molen in een veiling werd aangeboden.

In het dorp kun je genieten van de echte oude Franse sfeer. Overal zijn leuke restaurantjes en je vind er nog een echte bakker en slager. Met mooi weer zit je heerlijk op een terras aan het meer om wat te drinken en te eten.

 

 

 

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *